登入Sa halip, pinili niyang manatili.At sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong napapatunayan na tama ang naging desisyon kong mahalin siya.Pagkatapos naming pag-usapan ang tungkol sa sitwasyon ni Papa, natural na napunta ang usapan sa team. Malapit na kasing magsimula ang bagong season ng Honorable
MitchGaya ng iniisip ni Chandler, hindi pa man lumilipas ang isang oras ay nakatanggap na siya ng email mula kina Kuya Lualhati. Habang magkatabi kaming nakaupo sa sofa, binubuksan niya isa-isa ang mga attachment at tahimik na binabasa ang mga detalye.Paminsan-minsan ay ipinapakita niya sa akin an
Pagdating namin sa ikapitong palapag ay dumiretso kami sa unit niya. Pagkapasok pa lamang namin ay agad na akong naupo sa sofa habang siya naman ay inilapag ang laptop sa center table. Hindi pa man ako tuluyang nakakapag-relax ay bumaling na siya sa akin na tila may gustong sabihin.“Tinawagan ako n
Marahan na lamang tumango si Venice. “I understand. Since you're busy, I'll just take this opportunity to say goodbye. I'll leave the villa and probably stay in a hotel near the airport.”“Sure,” sagot ni Chandler.Iyon lang.Walang paghabol.Walang pagpigil.Walang kahit anong maaaring bigyan ng ib
Mitch“You're here.” Hindi ko naman pwedeng hindi siya pansinin lalo at nagtangka pa syang maka-iskor sa Love ko.Mabuti na lang talaga at naisipan kong bumaba dito. Naku , kung hindi ay baka kung ano pa ang nangyari.Although tiwala naman ako kay Chandler ay mahirap pa rin na magtiwala sa isang bab
Ngumisi siya.“Walang anuman. Bilang kapalit, libre mo na meryenda ko.”Agad akong napairap.“Ang yaman mo kaya!”“Worth a try.”At dahil doon, sabay kaming natawa habang nagpapatuloy ang aming pagkain.Pagkatapos noon ay bumalik na si Ryan sa kanyang silid habang ako naman ay naiwan sa dining area.
At kahit hindi niya sabihin, ramdam kong may mali.Gumagalaw siya ng hindi nasmin alam.Dapat alam ko na na pwedeng mangyari ‘yon, lalo na at pinaimbestigahan niya rin kami ni Kuya Lualhati na parang background check kumbaga. Pero kahit na gano’n, sana man lang ay nagbigay siya ng kahit simpleng hea
Tumingin siya sa akin, parang naghahanap ng kung ano sa mukha ko, inis ba, lungkot, disappointment. Pero hindi ko ibinigay.“Pabalik na tayo bukas,” dagdag ko pa, mas magaan na ang tono. “If you want, pwede tayong gumala sa bayan. Kumain, maglakad-lakad, normal lang. Kung gusto mo lang naman.”Ngumi
Chanton “Pero bakit niya ginawa ’yon? Like… anong reason talaga?” tanong ni Honey, halatang naguguluhan—hindi lang sa tono, kundi pati sa expression niya na parang nagfr-freeze sa shock. Kahit sino naman siguro ay mapapaisip. Ang relationship nila, sobrang smooth—almost perfect. At kahit ayaw kong
At ang guilt na iyon, ang katotohanang minahal ko ang isang babae bago pa siya at kahit asawa ko na siya. Iyon ang dala-dala ko araw-araw. Isang kasalanang hindi ko hinihingan ng kapatawaran, dahil alam kong iyon ang kabayaran sa lahat ng katahimikan at distansyang ibinigay ko sa kanya.Alam ko na m







