LOGINMitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Mitch“Good afternoon, Mitch,” nakangiting bati ng representative ng Smile Toothpaste nang tuluyan na kaming magkaharap sa loob ng meeting room. Maaliwalas ang boses niya, yung tipong sanay na sanay makipag-deal at alam mong bihasa sa ganitong klaseng eksena.Katatapos ko lang pumirma para sa shampo
Kaya gusto kong maintindihan nang mabuti ang lahat.Ayokong pumirma sa isang bagay na hindi ko lubos na nauunawaan.At ayokong dumating ang panahon na sasabihin kong sana pala mas naging maingat ako.“Importante ito,” sabi ni Sir Richard habang itinuturo ang isang bahagi ng kontrata. “Kapag may mga
MitchNaging matagumpay ang opening ng bagong season ng Honorable.Sa totoo lang, kahit naka isang season na akong bahagi ng professional scene, hindi ko pa rin maiwasang ma-amaze sa tuwing nakikita ko kung gaano kalaki ang esports community.Parang kailan lang, nanonood lang ako ng tournaments gami
MitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
ChancyHirap man ako sa kalagayan ko ngayon, hindi ko maiwasang mapansin kung gaano kasaya si Gianna. Lalo na tuwing abala siya sa pagde-design at kumikislap ang mga mata niya, parang laging may bagong ideyang gustong ilabas sa papel. Hindi ko rin magawang lumayo sa tabi niya. Kahit nasa gilid lang
Hindi lang ito basta pag-aalala. Totoo, pinapabantayan ko si Gianna sa kanila. Ayaw ko na kung kailan wala ako, saka naman may biglang sumulpot na ibang lalaking magpaparamdam sa kanya. Hindi ako seloso na wala sa lugar, pero bilang lalaki at partner niya, gusto ko ring maging maingat. Protektahan a
ChancyBawat araw na lumilipas na hindi ko siya nakikita o nakakausap man lang kahit saglit, kahit isang simpleng “kamusta” ay para akong nauupos. Unti-unting nauubos ang lakas ko. Para bang bawat katahimikan ni Gianna ay may dalang kutsilyong dahan-dahang humihiwa sa pag-asa ko na siya ko lang pina
Napapikit siya. Kita ko ang pagkabasag ng puso niya sa ekspresyon niya.“Hindi mo kailangang maging malakas palagi,” dagdag ko. “Minsan, hayaan mo naman akong maging sandalan mo. Iparamdam mo sa akin na kailangan mo rin ako, na may kaya akong gawin para sayo."Saglit akong tumigil. Hindi dahil wala







