LOGINAt sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
"Hindi ko rin hahayaan na palagpasin lang ito. Kailangan nilang magbayad, lalo na ang babaeng 'yon, si Veronica." Mahigpit ang pagkakakuyom ng aking kamao. Ramdam ko ang init ng dugo ko habang inuulit sa isip ang lahat ng ginawa niya. Hindi lang ito simpleng kasalanan, pananakit ito, pananamantala,
Tumigil sa paggalaw si Chancy. Napatingin siya sa kanyang ina, habang ako naman ay natigilan saglit at ibinaling na lamang ang pansin sa pagbibihis kay Baby JR. Nasa malapit lang nila ako kung saan ang crib at doon ko binibihisan ang aming munting anghel.Tahimik.Nagpalitan kami ng sulyap ni Chancy
ChansenNgayong fully recovered na si Kuya Chancy at officially married na sila ni Ate Gianna, balik-trabaho na rin siya. Sa totoo lang, malaking ginhawa sa’kin ’yon. Kaya ko na naman ang office side ng negosyo dahil sinalo na ni Kuya Chanden ang buong operations ng hotel and resort namin. Pero 'wag
ChancyNakatapat ako ngayon sa dining table habang si Gianna ay abalang-abala sa kusina. Suot niya ‘yung gray na oversized shirt ko na alam kong alam niya kung gaano ko siya gustong suot iyon. Barefoot, medyo magulo ang buhok, pero para sa akin, para siyang pintang hindi kailanman magiging luma. Wal







