LOGINTakot ka na kayy Estella, Chansen? Hmm, ano naman kaya ang sasabihin ng Mommy mo?
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Mitch Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang salitang “level-up,” at habang mas pinag-iisipan ko iyon, mas lalo itong nagkakaroon ng ibang kahulugan. Hindi ko maiwasang mapunta sa mga ideyang hindi ko naman dapat iniisip, lalo na sa sitwasyon namin ngayon na kami lang dalawa ang magkasama at ang bang
MitchMatapos ang ilang saglit na katahimikan, yung klase ng katahimikan na hindi naman awkward pero hindi rin komportable, pareho kaming parang nag-iingat sa bawat galaw at salita. Ramdam ko pa rin yung natitirang bigat ng usapan namin kanina, pero kasabay nun, may kakaibang init na rin sa pagitan
MitchHindi ko agad alam kung paano ipo-process ang sinabi ni Chandler.Nakatayo lang ako sa harap niya, nakatingin sa mukha niya, pero parang hindi agad nag-sink in sa isip ko ang mga salitang binitawan niya. Ilang segundo akong natahimik, hindi dahil wala akong sasabihin, kundi dahil sinusubukan k
ChandlerHindi pa rin ako mapalagay kahit tahimik na ang opisina ko at tapos na ang lahat ng kailangang asikasuhin sa araw na iyon. Ilang beses kong sinubukang ituon ang sarili ko sa trabaho. Magbukas ng files, magbasa ng reports, mag-check ng schedules—pero sa bawat pagtatangkang iyon, iisa lang an
“Alam mo namang hindi ko kayang magsinungaling para sa’yo habambuhay, ‘di ba?”Parang may buhol sa lalamunan ko.“Busy lang kasi…” mahina kong depensa. “Tapos sunod-sunod ‘yong scrims. Tapos may upcoming tournament pa. Tapos—”“Tapos umiiwas ka,” putol niya.Diretso. Walang paligoy-ligoy.Napakagat
“See? She’s cool!” sigaw ni MC. “Mas bagay kayo, pre. Less drama.”Tumayo ako bago pa lumala ang asaran.“CR lang,” sabi ko.“Fire exit ulit ’yan,” sigaw ni Tom.Hindi ko na sila pinansin. Lumabas ako ng private room at naglakad papunta sa may fire-exit. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong ang mas mala
HLPh.At si Mitch.Nag-type ako.“Coming.”“Yownnn....”“Yown...”“Yown...””Sunod-sunod nilang reply. Napailing na lang ako.Nagbihis ako ng mas casual na polo at umalis.Habang nagbibiyahe sakay ng kotse na naibook ko papunta sa club, hindi ko maiwasang maalala ang eksena sa restroom kanina.Ang n
MitchMaaga kaming nagtipon sa headquarters dahil may nakaschedule kaming video ads campaign shoot para sa Innove na bagong mobile phone ng Innove Corp. Isang linggo na kaming ina-update tungkol dito; tapos na ang fitting ng uniform, may dry run ng script, at may rehearsal pa kung paano namin ihahaw







