Takot ka na kayy Estella, Chansen? Hmm, ano naman kaya ang sasabihin ng Mommy mo?
“Damn, Ate Cha…” bulong ko sa sarili, sabay mariing hawak sa manibela. “Sana hindi ka nagsalita.”Hindi ko alam kung kaya ko nang harapin ang Mommy ko kung sakaling banggitin niya ang pangalan ng asawa ko. Hindi pa nga namin naaayos nang buo ang pagitan namin ni Estella, tapos bigla na lang ay ipapa
ChansenHabang nagmamaneho papunta sa bahay nila Dad, bigla kong naalala ‘yung naging pag-uusap namin ni Estella ng tawagan ko siya kanina bago ako umalis ng opisina. Through landline pa kasi. Swerte at nakuha din ni Ate Cha kay Yohan ‘yung number ng office nila. Hindi rin kasi sinasagot ni Estella
Chansen“Dad,” sabi ko nang sagutin niya ang tawag ko.“Where are you?” agad niyang tanong, malamig at diretso.“Office.”“Wala ka raw diyan kanina sabi ng assistant mo.”“Yes, Dad. May pinuntahan lang.” Napakunot noo ako. Bakit parang interrogation line of questioning na agad ito? Hindi ba pwedeng
ChansenPangalawang linggo na ng pagtatangka kong ibalik ang tiwala sa akin ni Estella. Araw-araw, para akong gago na umaasang mabibigyan niya ng kahit konting pansin lahat ng ginagawa ko. Sa mga nakalipas na araw, sinisikap kong makapunta sa opisina niya tuwing lunch break kahit alam kong malayo an
Sandali akong natahimik. May bigat kasi sa tanong niya. May parte na gusto kong kontrahin agad, pero may parte ring nag-aalangan na baka masaktan siya kung gagawin ko.“Natural way, Estella. Sinabi ko na,” sagot ko sa kanya, mas mahina pero buo ang tono.Nagkibit-balikat lang siya, parang wala siyan
Chansen“So, ito pala ang office mo,” mahina kong sabi habang pinagmamasdan ang paligid. Malinis, maaliwalas, at parang walang bakas ng personal touch niya. Parang masyadong pormal gaya rin niya sa akin ngayon.Nakahain na ang pinadeliver naming pagkain sa kanyang office table. Nakaupo siya nang tuw