Mag-log inNgumisi siya.“Walang anuman. Bilang kapalit, libre mo na meryenda ko.”Agad akong napairap.“Ang yaman mo kaya!”“Worth a try.”At dahil doon, sabay kaming natawa habang nagpapatuloy ang aming pagkain.Pagkatapos noon ay bumalik na si Ryan sa kanyang silid habang ako naman ay naiwan sa dining area.
Mitch“Wala pa si Boss?”Napatingin ako sa direksyon ng boses at nakita si Ryan na papalapit sa mesa kung saan ako nakaupo. Katatapos lang namin sa kanya-kanya naming livestreaming tasks at dahil may kaunti pa kaming oras bago matapos ang araw, napagdesisyunan kong magmeryenda muna sa dining area sa
Sa huli, iisa lang naman ang taong gusto kong makasama kapag natapos ang mahabang araw ko.At ang taong iyon ay si Mitch.Dahil sa pag-uusap naming ito, may isang bagay akong tuluyang naunawaan.May nararamdaman si Venice para sa akin.At hindi iyon simpleng pagkagusto na madaling mawawala kapag lum
ChandlerPatapos na sana ang araw ko nang biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang kahit anong paunang abiso.Hindi na ako nag-angat agad ng tingin mula sa dokumentong binabasa ko. Akala ko ay si Sol lang iyon na may panibagong kontratang kailangang pirmahan o kaya naman ay may update tun
ChandlerTanghalian na nang matapos ang meeting namin ni Sol kaya nagpadeliver na lang ako ng pagkain para sa amin ni Mitch. Dahil pareho kaming magiging abala sa hapon, sinulit na namin ang natitirang oras na pwede kaming magkasama.Sa seventh floor kami kumain habang nagkukwentuhan tungkol sa kung
Pagkatapos noon, wala na akong balak maghintay pa.I wanted to marry her as soon as possible.Ang sumunod na mga sandali ay ginugol namin ni Sol sa pag-uusap tungkol sa mga detalye ng pagha-hire para sa bagong team manager ng ArmyGamers Honorable. Hindi rin biro ang responsibilidad na iiwan niya dah
ChansenIsang oras na mula nang umalis si Estella pero nandito pa rin ako sa hotel room na dapat ay para sa aming dalawa. Ang ironic, no? Pang couple ang room na ito pero mag-isa lang ako ngayon na nandito, nakatitig sa kisame na parang may sagot ‘yung puting kulay na ‘yon sa lahat ng gulo sa isip k
Chansen“Dad,” sabi ko nang sagutin niya ang tawag ko.“Where are you?” agad niyang tanong, malamig at diretso.“Office.”“Wala ka raw diyan kanina sabi ng assistant mo.”“Yes, Dad. May pinuntahan lang.” Napakunot noo ako. Bakit parang interrogation line of questioning na agad ito? Hindi ba pwedeng
Chansen “Estella Salvador is a singer/composer na kilala internationally!” Parang may sumabog na granada sa tenga ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko, hindi makagalaw, hindi makapaniwala. Anong pinagsasabi niya? Ang asawa ko? Internationally known? Nanatili akong nakatitig sa kanya, pilit pinoproses
Estella“Hi.” Nakangiti si Tristan nang salubungin ako pagkaharap ko sa kanya matapos ang online class ko ng 10:30 AM. Halata kong ilang minuto pa lang siyang naghihintay dahil alam naman na niya ang schedule ko.“Hi, have a seat,” sagot ko habang tinuturo ang bakanteng upuan sa tapat ko.“I hope hi







