Mag-log inOh ano ka ngayon, Maui. Disappear ka na dyan!
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
ChansenHindi ko mapigilan ang mapangiti habang pinagmamasdan ang mukha ng aking asawa. Para siyang isang anghel na walang kaalam-alam na minamasdan ko siya ngayon. Mahimbing na mahimbing ang kanyang tulog at I’m sure napagod ko siya ng husto kagabi. Damn, hindi ko talaga kayang pigilan ang sarili k
ChansenSyempre, nagmadali ako dahil baka hindi ko na maabutan pa ang asawa ko. Kanina pa ako natagalan sa huli kong binasa na report mula sa Nueva Ecija branches. Hindi maganda ang performance na nakalagay doon, kaya sobra akong nainis, pero in the end, nalaman ko na mali pala ang pinadalang file.
Bakit ba sobra akong parang bata kapag sinabi niya ‘yan? Humupa kahit papaano ang tension ko. “You can tell me anything, Wifey,” dali-dali kong sabi. Kailangan ko siyang i-encourage. Kailangan niyang maramdaman na kasama niya ako, hindi na lang bilang protektor kundi bilang partner talaga.“Okay,” s
EstellaI was driving my way to the Star Singer studio sa Y Channel Building para sa audition. First day ito ng show, kaya medyo halo-halo ang nararamdaman ko, excited pero kabado rin. Hindi pa kasi ipapakita ang mga judges sa publiko ngayon. Ang setup lang, nakatalikod kami at pipindot ng button ku







