ANMELDENAno kayang pumasok sa utak ni Sarina? Hmm...
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
NoelleLumipat na nga kami sa sala at nagkaumpukan habang nagkakape at nagtsa-tsaa. Ang akala ko ay casual conversation lamang iyon. 'Yung tipong may mapag-usapan lang para hindi tahimik. Pero nagulat ako nang biglang magtanong si Sir Maximus tungkol sa mga tiyuhin ko.“Noelle, nabanggit na sa akin
NoelleNaiwan ako sa condo.Mukhang galit pa ng umalis dahil pabalabag niyang isinara ang pinto kaya napaigtad ako sa gulat.Nakakagalit ba ang paltos na kaya kong tiisin ang sakit?Ewan ko ba sa lalaking ‘yon, sobrang concern.Sumandal ako at tsaka tumingin sa kisame. Hindi kaya may nararamdaman na
Arnie“Let’s celebrate, babe.” Napatingin ako kay Channing. Kalalabas lang niya ng aming silid galing sa pagpalit ng damit matapos dumating galing sa trabaho. “Don’t tell me nakalimutan mo na?” dagdag pa niya.“Ang alin ba?” taka ko pa rin tanong habang naglalakad siya palapit pa sa akin. Hindi ko m
“Bago ‘yon, gusto kong malaman. What’s the catch?”“Anong catch? Nothing!”“Hindi ako naniniwala sayo. Negosyante ka, mayaman, gwapo maganda ang katawan. Kahit sinong babae ay pwede mong makuha na kahit hindi mo pakasalan ay papayag na magpa-angkin sayo.”“Have you been fooled all your life?” tanong







