LOGINYes. Ipagmalaki na ang relasyon!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
ChancyKinabukasan, maaga akong dumiretso sa SRE kahit alam kong wala roon si Gianna. Gusto kong makausap si Kuya Channing tungkol sa project. Nagkasundo kasi kaming tatlo nila Kuya Chanden at Chansen na magkaroon ng tournament ang first ever online game na na-develop ng aming kumpanya bago matapos
Tila biglang lumiit ang mundo ng babae. Pumatak ang luha niya, hindi ko alam kung dahil sa sampal, kahihiyan, o pagsisisi."Sino ka," patuloy ng ginang, "para pagsalitaan siya ng ganyan?""Mommy, kinakampihan mo siya?" tila hindi makapaniwalang sabi ng babae habang sapo-sapo ang kanyang pisngi."Kun
ChancyUmalis na si Kuya Chanden, at naiwan akong tahimik sa loob ng opisina, nakatitig sa pintuan na nilabasan niya na tila ba may sagot ito sa tanong na pilit kong tinatakasan.May punto siya.Bakit nga ba kailangan pang sabihin iyon ng kapatid ni Drew kay Gianna?Para saan? Para pigilan siyang ma
“Okay, salamat ulit,” sagot ko habang tumatayo. Binigyan niya ako ng tango bilang hudyat ng pagtatapos ng usapan.Diretso akong naglakad papunta sa table ni Gianna. Ngunit natigilan ako nang makita siyang nakangiting nakikipag-usap sa isang lalaking mukhang colleague niya. Pareho silang natatawa sa







