LOGINMahuhuli na rin kaya agad si Jason? Sigurado ako na gagawin ni Maximus ang lahat upang mangyari yon. Kaya naman samahan niyo pa rin ppo ako hanggang sa dulo. Tumatanggap pa rin po sila Maximus at Sarina ng gems kaya boto lang po! Maraming salamat sa patuloy na pagsuporta!
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Chansen Hindi ko talaga alam kung ano ang buong nangyari sa pamilya ni Estella. Nang mabanggit niya kanina ang tungkol doon, nagulat din ako pero pinili kong huwag ipakita. Ayokong dagdagan pa ang bigat na nararamdaman niya. Kaya mas pinili kong mag-focus sa kanya, sa kung paano ko mapapadama sa ka
Chansen“Hindi ko na magagawa pang patigilin si Estella ngayon,” sabi ko, ramdam ang bigat at saya sa parehong oras. “Nagsisimula na siyang gumawa ng career dito sa Pilipinas, at nakikita ko kung gaano siya kasaya.” Habang sinasabi ko iyon, parang may kakaibang ginhawa sa dibdib ko, yung pakiramdam
Ano pa bang magagawa ko? Nandito na ako, kaharap ang mismong ina at Ate ni Chansen, mga taong pinakamalapit sa kanya. Hindi ako pwedeng magkamali ng kahit isang salita. Isang maling tingin, isang maling reaksyon lang, baka mabuking na ako.Kaya’t inayos ko ang pagkakaupo ko, pilit na ipinapakita na
Chansen“Anong problema mo?” tanong ni Estella na nakaupo sa sofa sa living room. Nakalaylay ang isang binti niya habang nakasandal sa armrest, parang super chill lang, samantalang ako galing pa lang sa kitchen para uminom ng tubig. Sabado ng hapon, maghapon kaming nasa bahay, pero simula pa nung su







