MasukMitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Nina“Wala akong pakialam sa drama niyo ng pamilya niyo. Kung anuman yang mga pinagsasabi niyo, doon niyo sa bahay niyo pagdiskusyunan. Huwag niyong idamay ang mga taong walang kamalay malay,” sabi ni Mrs. Lardizabal. Hiyang hiya na talaga ako sa mga nangyayari.“Asawa ko,” awat ni Mr. Lardizabal ng
NinaNapapansin kong tila iba ang ikinikilos ni Chase kinaumagahan. Okay naman kami bago ako makatulog ng nagdaang gabi kaya hindi ko maisip kung ano ang dahilan ng pagkabalisa niya.“Love, hatiran na lang kita ng pagkain mo dito.” “Pwede naman akong pumunta sa dining area,” tugon ko. “Isa pa, alam
Melody“Are you sure na gising na si Chastity?” tanong ni Mommy. Nandito ako ulit sa condo niya matapos akong tawagan at papuntahin nga rito. Nakakaramdam pa rin ako ng takot ngunit siniguro naman ni Mr. Lardizabal na may bantay ako at ang kailangan ko lang gawin ay ang umakto ng kaswal.“Ayon sa s
“Yes!” bulalas ko ulit.“Ano ba naman, Chastity, nakakagulat ka,” sabi ng aking ina. Halatang halata naman sa mukha niya ang sinabi niya dahil nakakapit pa nga ito sa kanyang dibdib. Tawa tuloy ng tawa sila Chanden at Chancy na hindi ko pinansin at nanatiling nakapako ang aking mga mata sa babae.“W







