LOGINFriendship...
Parang doon lang nagsink in sa akin ang ibig sabihin ng ginawa ko.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko habang nakatitig pa rin sa screen.“Wait…” mahina kong bulong, kasabay ng unti-unting pag-akyat ng kaba sa dibdib ko.Paano kung may makakita?Paano kung may makapansin?Paano kung mas lalo lan
“Ano’ng ibig niyang sabihin…?” bulong ko sa sarili ko, halos hindi pa rin makapaniwala.Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad kong binuksan ang social media. Medyo nanginginig pa ang mga daliri ko habang hinihintay kong mag-load ang screen. At nang tuluyan itong lumabas, doon ko nakita ang hindi k
Napapikit ako sandali, pilit inaayos ang gulo ng isip ko, pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit lang akong bumabalik sa iisang bagay.Sa gitna ng lahat ng ito—ng gulo, ng duda, ng pressure, si Chandler lang ang sigurado ako.At sa ngayon, pinili kong kumapit sa katiyakang iyon.Dahil sa dami ng hin
Mitch“Anak, okay ka lang ba?”May halong kaba ang boses ni Mama, at kahit hindi ko siya nakikita, malinaw sa isip ko kung paano siya ngayon—malamang nakakunot ang noo, hawak ang phone nang mahigpit, hinihintay ang sagot ko na parang doon nakasalalay ang kapayapaan ng isip niya.Nasa living room ako
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
Estella“Kung ayaw mong pag-usapan ngayon, ikaw na muna ang bahala.” Napabuntong-hininga si June, kita sa mukha niya ang pag-aalala pero halatang pinipigilan ang sarili. “Here.” Sabay abot niya ng cellphone niya sakin.Kinuha ko ito, nagdadalawang-isip pa kung dapat ko bang tignan. Pero nang makita
Hindi na niya kailangan pang sabihin.Ramdam ko na. Gets ko na.Babae.Palaging babae.Ewan ko ba kung bakit parang malakas ang tama ng mga kapatid ko pagdating sa mga babae. Kahit na ang bayaw kong si Kuya Lander at itong si Kuya Jerome nga. Para silang mga character sa telenovela, lahat nasusugata
GiannaMabilis na dumaan ang gabi, pero hindi rin ako sigurado kung talagang mahimbing ang naging tulog ko. Maraming beses akong nagigising at titingnan kay Chancy sa tabi ko. Gusto kong masiguro na okay na talaga siya, na hindi na siya natatakot or nag-o-overthink na baka mawala pa rin ako sa kanya
ChancyKita ko ang walang kapantay na saya sa mukha ni Gianna habang animated siyang nagdi-discuss tungkol sa bagong project. Kumakawala ang mga ngiti sa kanyang labi sa tuwing may naiisip siyang ideya, at kitang-kita sa kanyang mga mata ang ningning ng dedikasyon at inspirasyon. Hindi na kailangan







