ログインNapangiti ako nang hindi ko namamalayan.“Grabe ka,” mahina kong bulong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. “Finals na mamaya, pero parang wala kang kalaban kundi tulog.”Umupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa ganitong mga sandali ko siya mas nakikita, yung hindi siya player
ChandlerMatagal ko na itong naiisip, pero ngayon ko lang talaga naramdaman na gusto ko na siyang gawin.Gusto kong ipakilala si Mitch sa mga kaibigan ko—hindi bilang player, hindi bilang sikat na streamer, kundi bilang taong mahal ko. Yung version niya na ako lang ang nakakakita kapag kaming dalawa
Hindi lang pala ako ang totoong nagmamahal sa kanya—kundi siya rin sa akin.Hindi iyon yung tipong basta lang nasabi sa init ng sandali o nadala lang ng nangyari sa amin. Ramdam ko iyon sa paraan ng pagtingin niya, sa kung paano niya ako alagaan kahit sa maliliit na bagay, at sa kung gaano siya kasi
Chandler“Uy, anong nangyayari sa’yo?”Napabalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Mitch—magaan, pero may halong pag-aalala. Pagtingin ko sa kanya, agad kong napansin kung gaano siya kalapit. Hawak niya ang kutsara, may laman na kanin at ulam, nakatapat mismo sa bibig ko habang titig na t
Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
ChantonMatagal na katahimikan ang sumunod.Ramdam ko ang tensyon sa bawat segundo, sa bawat paghinga ni Honey, at sa kung paano unti-unting nag-iiba ang ekspresyon ni Mrs. Deguia.Unti-unti, bumagsak ang balikat ng matanda ba para bang biglang bumigat ang buong katawan niya.“Hindi ko… inaasahan ‘y
Honey“Dad, wala kang kasalanan sa nangyari,” mariin kong sabi kahit nanginginig ang boses ko. “Kahit ikaw, hindi mo inaasahan na magagawa ni Tita Marie ’yon.”Huminga ako nang malalim bago nagpatuloy, pilit inaayos ang sarili ko.“Kahit sina Isaiah at Ezra… alam kong nasasaktan sila. Alam kong hind
ChandlerPagkatapos ng photoshoot, hindi pa tapos ang araw namin. May scheduled individual livestreaming ang bawat member ng ArmyGamers para i-maximize ang hype mula sa panalo at sa bagong promo shoot. Marketing strategy iyon ni Sol—capitalize habang mainit pa ang pangalan.Nasa 5th floor kami kung
Mukhang balak nilang kornerin ang sugatang lalaki na nasa lapag.Wala silang pakialam sa akin. Sa paningin nila, wala akong laban dahil wala akong malay, nakatali, walang kakayahang kumilos. Isa na lang akong bagay na pwede nilang balikan mamaya.Pero ang lalaking nasa sahig—Siya ang target ngayon.







