LOGINExcited dahil matagal ko nang gustong makauwi, makita sina Mama at Papa pati na si Kuya at maramdaman ulit yung simpleng buhay na naiwan ko pansamantala. Pero may kakaibang bigat din sa dibdib ko, dahil sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na araw na magkasama kami ay iiwan ko si Chandler, k
MitchHindi pa rin doon nagtatapos ang lahat.Kahit tapos na ang season at kami ang nag-champion, alam naming may kasunod pa—at mas mabigat pa iyon kaysa sa mga dinaanan namin.Papalapit na ang Honorable World, at bago kami makarating doon, marami pa kaming kailangang pagdaanan. Hindi puwedeng magpa
Ibang laban na ‘to.Hindi na mechanics, hindi na rotations.Salita na.Pagpasok namin sa interview area, agad akong nasilaw sa ilaw. Nakapwesto ang camera sa harap, may ilang content creators sa gilid na nakaabang, at may grupo ng reporters na hawak ang kani-kanilang mic at notes. Sa gitna, nandoon
MitchHindi pa rin nagsi-sink in.Ilang beses ko nang sinubukang ipasok sa isip ko ang katotohanan, pero hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa pagitan ng panaginip at realidad. Panalo kami. Hindi lang basta panalo—kundi panalo laban sa Generals, ang team na matagal nang itinuturing na hal
Napangiti ako nang hindi ko namamalayan.“Grabe ka,” mahina kong bulong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. “Finals na mamaya, pero parang wala kang kalaban kundi tulog.”Umupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa ganitong mga sandali ko siya mas nakikita, yung hindi siya player
ChandlerMatagal ko na itong naiisip, pero ngayon ko lang talaga naramdaman na gusto ko na siyang gawin.Gusto kong ipakilala si Mitch sa mga kaibigan ko—hindi bilang player, hindi bilang sikat na streamer, kundi bilang taong mahal ko. Yung version niya na ako lang ang nakakakita kapag kaming dalawa
Sa sasakyan niya kasi ay hindi ko magawa iyon dahil hindi naman niya ako hinahayaan na mag-drive non.Halos dalawang oras bago kami nakarating sa Sarina's dahil sa traffic na normal na sa Manila.Ng marating namin ang hotel ay sa harap na ako huminto. Bumaba ako at pinagbuksan ng pinto si Gianna bag
Napahawak ako sa gilid ng kama. Tila ba lahat ng muscle sa katawan ko ay biglang nanlamig.Hindi ito ang inakala ko. Akala ko minor injury lang, ilang linggo, tapos balik na ulit sa dati. Yung tipong magagawa ko na ang mga bagay na lagi kong ginagawa.“May chance pa rin ba na mapaaga pa? I can't wai
Chancy“Magkainan na tayo at naghihintay na ang hapag,” masiglang yaya ni Mama matapos ang sandaling tawanan at kantiyawan sa mesa.Napabuntong-hininga ako sa dami ng saya na nag-uumapaw sa paligid. Mabuti na lang at nagkasya kami kahit medyo siksikan na. Pero hindi iyon naging sagabal, parang mas n
Gianna“Ang ibig mong sabihin, nagsama na kayo ng soon-to-be mother and sister-in-law mo sa pagpapagawa ng wedding gown na susuotin mo sa kasal niyo ni Chancy, na wala pang date ha! At higit sa lahat, hindi pa nagkakaharap ang mga parents niyo?” litanya ni Hailey habang nanlalaki ang mga mata sa sob







