LOGINAyan na ang babantayan.
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
“Ako?” tanong ko naman.“Syempre, pwede ba naman hindi rin namin i-welcome ang aming favorite daughter?” nakangiting tugon ni Dad ngunit sinimangutan ko siya.“I’m y-your only d-daugh-ter!” At nagtawanan na nga ang lahat.Nagtagal pa sila Mommy bago tuluyang umalis. Dinala na ako ni Lander sa aming
Na-admit ng maayos ang anak ko at nakahinga ako ng maluwag dahil hindi rin naman kakakitaan or kababakasan ng takot ang mukha niya. Okay na ako doon, at least alam ko na magiging maganda lalo ang result ng procedure na gagawin sa kanya dahil sa tingin ko ay maganda ang kondisyon ng katawan niya.Set
Chase“Mukhang happy family kayo ah!” Umiling na lang ako sa sinabi ni Jerome, kahit kailan talaga ay napakaalaskador nito. Kailan kaya ito titigil sa pang-aasar? Siguro ay kapag nakuha na niya si Loren ay magbabago na ito.“Intindihin mo ang sarili mo, alalahanin mo, naghahanap na ng apo si Tita Ro
LakeishaSa mata ng mga tao ay napakaperpekto ng aming pamilya. Ang tingin nila sa aking ama ay napakamapagmahal na asawa at ama kaya’t napakabango niya sa mga ito. Ang aking ina ay napakagaling din umarte basta alam niyang may nakatutok na camera. Ako naman ay kailangan ding makisabay sa kanila, ku







