LOGINSa loob ng limang taon ng kasal, buong puso at kaluluwa na ibinigay ni Theariza Huston ang sarili upang maging karapat-dapat na asawa ng makapangyarihang si Alexander Huston. Tiniis niya ang malamig na tingin ng pamilya nito, ang mga bulong sa likod ng kanyang likod, at ang sakit ng paulit-ulit na tanong—“Bakit hanggang ngayon wala pa rin siyang anak?” Araw-araw niyang pinilit maging perpektong asawa. Nagdasal. Umiyak nang palihim. Umasa na balang araw ay muli siyang titingnan ng kanyang asawa tulad ng dati—na may pagmamahal. Ngunit habang lumilipas ang mga taon, unti-unting naging malamig ang lalaking minsang nangakong siya lamang ang mamahalin. Hanggang dumating ang araw na tuluyan siyang sinukuan. Sa utos ng pamilya Huston, napilitan siyang tanggapin ang isang surrogate mother—ang perpektong si Althea Montoya. Maganda. Elegante. At may kakayahang ibigay ang tagapagmanang hindi niya kayang ibigay. Ngunit ang babaeng iyon ang naging simula ng kanyang pinakamadilim na bangungot. Sa kanyang unang buhay, ninakaw sa kanya ang lahat—ang kanyang dignidad, ang kanyang asawa, at maging ang kanyang karapatan bilang legal na asawa. At sa huli, pinatay siya ng mismong mga taong pinili niyang mahalin at pagkatiwalaan. Ngunit hindi doon nagtapos ang kanyang kwento. Nagising siyang muli… sa nakaraan. Sa kanyang ikalawang buhay, sinubukan niyang baguhin ang kapalaran. Naging maingat siya. Lumayo. Nanahimik. Ngunit kahit anong gawin niya, tila nakatakda pa rin ang kanyang kamatayan. Muli siyang pinatay. Ngayon, sa kanyang ikatlong buhay, bumalik siya na may dalang galit, alaala, at katotohanan. Hindi na siya ang mahina at umiiyak na babae na umaasa sa pagmamahal ng isang lalaking hindi marunong magmahal. Sa pagkakataong ito, hindi na siya magmamakaawa. Gaganti siya. Makakamit nga ba niya ang paghihiganting matagal niyang inaasam? O ang kanyang ikatlong buhay ang magiging huling pagkakataon para sa isang pagmamahal na matagal na niyang inilibing?
View More“Honey, gusto mo ba akong samahan sa hospital?” tanong ni Theariza. Ngayon kasi ang araw ng pagkikita nila ni Althea Montoya, ang kaklase niya noong college. Ngayon lang ulit sila magkikita.
“Ano ang gagawin mo sa hospital, honey?” tanong ng kanyang asawang si Alexander Huston. “Hindi ba napag-usapan na natin ito dati? Limang taon na tayong nagsasama pero hanggang ngayon, hindi pa rin tayo nabibiyayaan ng anak.” “Oh, tapos?” “Tapos na ang paghihintay natin para magkaroon tayo ng anak… Ito na ang pagkakataon para magkaanak na tayo, para pagbalik nila Mama at Papa, hindi na nila ako aapihin at sasabihan ng wala akong kwentang babae.” Matagal nang nagtitiis si Theariza sa pang-aapi sa kanya ng pamilya Huston. Lumaki kasi siya sa bahay-ampunan at walang kinalakihang pamilya. “Honey naman, hindi mo pa rin ba iyon nakakalimutan? Matagal na panahon na rin ang lumipas. Alam mo namang kahit wala tayong anak, mahal na mahal pa rin kita, honey. Wala ka bang tiwala sa akin? Pero ano bang plano mo at sa hospital ka pupunta? At ano ang sinasabi mong magkakaanak na tayo?” “Naalala mo ang usapan natin noong nakaraang buwan? Matagal kong pinag-isipan ang bagay na iyon, kaya ngayon, payag na ako.” “Ano? Payag ka na na ibang babae ang magdadala ng anak natin?” “Oo, dahil alam kong ako ang may problema. Alam kong ginawa mo naman ang best mo para sa akin, mahal kong asawa. Kaya naniniwala akong mahal na mahal mo ako. Kaya kailangan kong bumawi sa’yo, honey…” “P-pero, sino ang babaeng iyon?” kunot-noong tanong niya. “Ipapakilala ko na lang siya sa’yo mamaya, kasi dito rin naman siya titira hanggang sa maisilang niya ang magiging anak natin.” “Ano? Anak natin? Hindi ko maintindihan. May nakuha ka na agad na ibang babae na hindi ko man lang alam?” “Kaya nga sumama ka na lang, kasi kailangan ka rin sa hospital.” “Busy ako today, honey. May meeting ako sa office ngayon at hindi ako pwedeng hindi pumunta.” “Okay, honey. Hindi pa naman ngayon ang araw. Kailangan pa naming magpa-test para masiguradong magiging successful ang gagawin nila para sa atin.” Kumunot ang noo ni Alexander, pero ngumiti na lang siya at hinalikan sa noo ang asawa. Pagkatalikod ni Alexander, gumuhit ang lungkot sa anyo ni Theariza. Limang taon… limang taon na kaming nagsasama, pero ngayon taon ko lang siya naramdamang nanlalamig sa akin. Kaya ito na siguro ang kasagutan sa problema naming mag-asawa. Huminga siya nang malalim bago siya humakbang palabas ng mansion patungong hospital. Sa daan, si Alexander Huston… “Hello, sweetie. Are you there now?” malambing na tanong ni Alexander sa kabilang linya. “Yes, nasa Pinas na ako. Meet me at 8:00 in the evening. May lakad pa kasi akong kailangang puntahan,” sagot ng babae sa kabilang linya. “Okay… noted, sweetie,” sagot ni Alexander. Sa hospital, maagang nakarating si Theariza. May sarili naman siyang sasakyan kaya hindi na siya mahihirapan pang pumunta roon. “Hello… Althea, narito na ako sa hospital. Anong oras ka darating?” tanong ni Theariza. “On the way na ako, best. Kaya kalma lang, darating talaga ako.” “Okay, andito ako sa lobby ng hospital. Hihintayin kita dito, best.” Pagkasabi noon, agad niyang binaba ang tawag. Makalipas ang ilang minuto, dumating na si Althea Montoya—matangkad, sexy, maputi, at chinita. “Wow… ang ganda-ganda mo na ngayon, best. Grabe, anong meron?” tanong agad ni Theariza. “Hahaha, ikaw kaya ang maganda. Tumaba ka lang ng kaunti, best. Promise.” “Talaga ba? Tumaba ako?” sagot ni Theariza. “Kaya pala napapabayaan ko na ang sarili ko. Kaya siguro nanlalamig na sa akin ang asawa ko.” “Pero okay lang iyon. Maganda ka pa rin naman at bilyonarya. Ang swerte mo nga at nakapag-asawa ka ng mayaman.” “Swerte nga ako sa napangasawa ko, pero…” “Pero?” “Uhmmm… wala. Masyado na tayong nagiging madaldal.” “Tara na sa loob. Ready ka na ba?” biglang tanong ni Theariza. “Oo naman, handang-handa na ako.” “Okay, let’s go.” Sa loob ng hospital, naghihintay na si Doctor Allan Rayman, isang kilalang doctor ng mga Huston. “Good morning, Doc,” bati ni Theariza. “Good morning, Thea. Hindi ka pa rin nagbabago, maganda ka pa rin,” sagot ni Doc Allan. “Haha, Doc naman, nagbibiro pa kayo. Kasasabi lang sa akin ni Althea na tumataba raw ako.” “Ahh, siya pala si Miss Althea Montoya? Nice to meet you. Na-meet na ba kita somewhere?” “Huh?” biglang sagot ni Althea. “DOC ALLAN, kakarating lang niya galing States. Paano mo naman siya makikilala?” “Ah—sorry. Baka kamukha lang niya ang babaeng pumunta rito kahapon.” Napatingin si Althea sa doctor. May tingin na hindi maipaliwanag. Umiwas ang doctor at saka sinabi, “Umpisahan na natin ang test para matapos na tayo agad.” Ilang oras ang lumipas, naging matagumpay ang lahat ng test kay Althea Montoya, kaya masayang umuwi si Theariza nang hindi kasama si Althea. “Thea… akin na ang address ng bahay ninyo. Kailangan ko pa kasing umuwi sa bahay namin. Alam mo na, baka hinihintay na ako ni Mama at Papa.” “Ahh, ganoon ba? Akala ko ba nasa ibang bansa sila?” “Ah, nakalimutan kong sabihin sa’yo. Nauna silang umuwi sa akin—” “Hindi mo na kailangang magpaliwanag, Althea. Sige na, umalis ka na. Ite-text ko na lang sa’yo ang address ng bahay.” “Kailangan ko na ring umuwi para ipaalam sa asawa ko na pwede nang umpisahan ang surrogation bukas. Alam kong magiging masaya siya.” Sa lobby ng Huston Company… Kinuha ni Alexander ang kanyang phone habang pasakay na sa kanyang kotse. “Yes, honey. Napatawag ka? Nandito pa ako sa office…” Biglang nag-ring ang isa pa niyang phone. “Kaninong phone ang tumutunog, honey?” tanong ni Theariza. “S-sa secretary ko. Naiwan niya ang phone niya. Wait lang, honey, sasagutin ko lang ito.” “Hindi ko naman patatagalin ang tawag. Maaga ka ba uuwi ngayon?” Ngunit wala nang sagot na narinig si Theariza dahil lumayo si Alexander bago niya sinagot ang isa niyang phone. “Yes… sweetie,” sagot agad ni Alexander. “Nandito na ako sa hotel…” “Really?” “Oo nga. Puntahan mo na ako rito. I’m wet now.” “Sure… papunta na ako,” sagot ni Huston. Pagkababa ng tawag, agad bumalik si Huston at nagsalita. “HONEY, I’M SORRY. Mukhang gagabihin na ako ng uwi. Emergency. Nagpatawag ng board meeting si Papa at hindi ako pwedeng—” “Naiintindihan ko, honey. Hihintayin na lang kita.” “Okay… bye, honey. Thank you for understanding.” Agad binaba ni Alexander ang tawag at mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan. HOTEL “Akala ko hindi ka na darating,” malambing na salubong ni Althea sa kakarating lang na si Alexander, sabay yakap sa leeg nito. Imbis na magsalita, agad niyang siniil ng halik ang labi ni Althea… “Ilang araw kong tiniis na walang mangyari sa atin dahil lang sa surrogate na iyan, sweetie… at ngayon okay na ang lahat. Pwede na nating gawin ang lahat…” Binuhat ni Alexander si Althea habang naglalapat ang kanilang mga labi.Aakyat na sana ako papunta sa aking silid nang bigla kong narinig ang nagmamadaling yabag ni Helda sa likuran ko. Bago pa ako tuluyang makahakbang sa susunod na baitang ng hagdan, mariin niyang hinablot ang aking pulsuhan. "Bastos kang bata ka!" galit niyang sigaw. "Kahit si Angela ang pinalaki ko sa loob ng labing-anim na taon, ikaw pa rin ang anak ko!" Napangiwi ako sa higpit ng pagkakahawak niya. "Bitiwan mo ako!" sigaw ko habang pilit binabawi ang aking kamay. Ngunit lalo lang niyang hinigpitan ang hawak. Sa gitna ng aming paghihilahan, nawalan ako ng balanse. Nadulas ang paa ko sa gilid ng hagdan. Napabitaw si Helda sa gulat, ngunit huli na. Nagkandamali ang aking mga hakbang habang pilit akong kumakapit sa handrail upang hindi tuluyang mahulog. Hindi ko na naabot ang handrail. Dumulas ang mga daliri ko habang tuluyan akong nawalan ng balanse. "A-ahh!" Sunod-sunod na tumama ang likod, balikat, at ulo ko sa bawat baitang ng hagdan. Malalakas na kalabog ang umalingawn
POV: Karen Nang makita ng babae na wala na sina Mama at Papa, kasama si Angela, ang anak na matagal na nilang hinahanap, dahan-dahang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Ang kanina'y nag-aalalang tingin ay napalitan ng matinding galit. Mabibigat ang hakbang niyang lumapit sa akin habang nakatayo ako sa may hagdan. Napaatras ako nang bahagya nang makita kong nanginginig sa galit ang kanyang mga kamay. Huminto siya sa tapat ko at mariing itinuro ako. "Alam mo ba kung ano'ng ginawa mo kay Angela?!" sigaw niya, halos mawalan ng boses. Hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataong magsalita. "Inalagaan ko si Angela sa abot ng makakaya ko! Siniguro kong wala siyang kahit isang sugat sa katawan. Pero ikaw..." napailing siya habang pinipigilan ang galit at pagkadismaya. "Isang tulak lang ang ginawa mo para mahulog siya sa hagdan dahil alam mong mawawala ka na sa pamilyang matagal mo nang nakasama!" Nanatili akong nakatayo habang sunod-sunod na tumama sa akin ang bawat salitang ibi
POV: Karen Hindi ko alam kung bakit, pero bigla na lang tumakbo si Angela papunta sa kinatatayuan ko. Huminto siya sa harap ko at ngumiti. "Ate... Ate Karen," mahina ngunit masaya niyang bati. "Kinagagalak kitang makilala." Hindi ako agad nakapagsalita. Bago pa man ako makapag-react, niyakap niya ako. Sa yakap na iyon, unti-unting nawala ang kaba sa dibdib ko. Akala ko... galit siya sa akin. Akala ko, sisisihin niya ako sa lahat ng nangyari. Pero mali pala ako. Mahina kong ibinalik ang yakap niya. Nang lingunin ko sina Mama at Papa, nakita ko ang mga ngiti sa kanilang mga labi. "Napakabuti talaga ni Angela," emosyonal na sabi ni Mama. "Kahit labing-anim na taon siyang nawalay sa atin, wala siyang kahit katiting na galit kay Karen." Napangiti ako. Marahil... Magiging maayos din ang lahat. Ngunit sa mismong sandaling iyon, naramdaman kong lalo pang humigpit ang yakap ni Angela. Lumapit ang labi niya sa aking tainga. At sa mahinang boses na kami lang ang makakarinig, bu
POV: Karen Saglit akong napatigil sa pag-akyat sa hagdan nang marinig ko ang usapan nina Mama at Papa sa sala. Hindi ko sana papansinin, ngunit may kung anong kaba ang biglang sumiksik sa dibdib ko. Tahimik akong nanatili sa kinatatayuan ko, pilit na pinakikinggan ang kanilang usapan. "Paano ba natin sasabihin sa kanya?" puno ng pag-aalalang tanong ni Mama. Napakagat ako sa labi. Tungkol saan? Sino ang tinutukoy nila? Napahigpit ang hawak ko sa railings nang marinig ko ang sagot ni Papa. "Hindi siya ang tunay nating anak... at si Angela ang tunay nating anak." Parang biglang tumigil ang mundo ko. Nawalan ako ng marinig. Nawalan ako ng maramdaman. Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. Hindi siya ang tunay nating anak. Si Angela ang tunay nating anak. Ako ba ang tinutukoy nila? Ako? Ang anak na labingwalong taon nilang pinalaki? Ang anak na buong buhay na naniwalang siya ang tunay na anak ng pamilyang ito? Napahawak ako sa dibdib ko nang bigla
Habang abala ang dalawang bata sa Mansion ng Montellana Mansion, abala naman si Theariza sa madilim na bodega kung saan nakagapos si Alexander. “Ano ba, Theariza?! Pakawalan mo ako rito!” sigaw ni Alexander habang pilit kumakawala sa pagkakatali ng kanyang mga kamay. Halatang takot na takot na ito
“Dahan-dahang pumikit ang mga mata ko…” Hindi ko na maramdaman ang paligid. Ang sakit… parang unti-unting nilalamon ang buong katawan ko. Pero mas masakit— yung takot na hindi ko na siya makikita pa. “Darryl…” mahina kong bulong, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses. “Ang anak ko
Nanlaki ang mga mata ni Alexander. “Ano…?!” paos niyang tanong, pilit hinahabol ang hininga habang nakayuko pa rin sa railings. Dahan-dahang yumuko ang lalaki upang pantayan ang kanyang mukha. Ramdam ang mabigat nitong presensya, at ang malamig na titig na tila kayang pumatay kahit walang hawak
Bahagyang napatawa si Theariza sa sinabi ni Darryl, saka marahang sinuntok ang dibdib nito—mahina, parang lambing lang. “Ang kulit mo talaga…” bulong niya, pero hindi na maitatago ang ngiti sa kanyang labi. Hinawakan ni Darryl ang kamay niyang sumuntok, saka dahan-dahang inilapit sa kanyang dib


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore