LOGINOMG, sino siya?
Riz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
Ayon na rin sa kanila, sina Mr. Amador Alba at ang lolo ni Mommy ang nagkasundo noon. Kung ganon, bakit tila ngayon lang nila naisip na tuparin ang isang napakalumang kasunduan? Hindi ba dapat matagal na iyong nawalan ng saysay?“Hindi ba tapos na ang usapan na iyon?” dugtong ko. “I mean... may asaw
Riz“Princess,” malumanay na tawag ni Dad habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ni Mommy. Makikita sa seryoso niyang mukha na pinag-isipan niyang mabuti ang mga salitang sasabihin sa akin. “Sinasabi namin ito sa'yo dahil kailangan mong malaman ang totoo. Pero gusto kong unahin na sabihin na kung a
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin nila.Pero pakiramdam ko, anuman ang pag-uusapan namin ngayong gabi, may posibilidad na tuluyan nitong baguhin ang tahimik at masayang buhay na matagal naming binuo bilang isang pamilya.Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan sina Mommy at Dad. Pareho pa rin
RizPagod ang buong katawan ko nang makauwi ako galing sa ospital, pero hindi sapat ang pagod na iyon para hindi ko mapansin ang kakaibang eksenang bumungad sa akin pagpasok ko sa villa.Tahimik ang buong bahay. Patay na ang karamihan sa mga ilaw at tanging ang warm lights sa living room ang nagbibi
Mahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
“Then why are you still worried?” tanong ni Tristan, marahan pero puno ng concern.“Because…” Napahinga ako nang malalim, sabay napayuko. “Because I’m jealous of her.”Tumingin siya sa akin, halatang nagulat sa pag-amin ko.Ipinikit ko ang mga mata ko sandali bago muling nagsalita. “Extremely jealou
Parang may invisible na pader sa pagitan namin. Hindi galit, pero puno ng ingat. Para bang pareho kaming tinitimbang kung sino ang dapat unang magsalita, at kung ano ang tamang tono para sa usapan na ‘to. Pinaglalaruan niya ang takip ng bottled water, paikot-ikot lang, habang ako naman ay kunwarin
Chansen “Sa ngayon, anak, sikapin mo muna na alisin sa dibdib mo ‘yung guilt. Hindi maganda na dalhin mo ‘yan habang-buhay. Alam mo na kung saan ka nagkamali, at dahil doon, sigurado akong hindi mo na hahayaan na maulit pa ‘yon,” malumanay na sabi ni Dad, habang pinagmamasdan ako ng mga mata niyang
“Okay lang ‘yan, hija,” sabat ni Mommy, malambing ang boses habang hinahaplos ang braso ko. Nakangiti siya, ‘yung ngiting punong-puno ng pag-unawa. “Natural lang ‘yang nararamdaman mo. Tao ka lang, at minsan, kahit hindi mo gusto, may sumisilip na ganyang tanong sa puso mo.” Sumabay pa sina Ate Cha







