Mag-log inOMG, sino siya?
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
GiannaHindi nagtagumpay si Chancy na magmaneho. Ako lang ang pwedeng gumamit ng sasakyan ko at wala nang iba. Hindi dahil sa wala akong tiwala sa driving skills niya, kundi dahil... ayoko lang. Ayokong maramdaman niyang may kontrol siya sa kahit na ano na may kinalaman sa akin.Sa totoo lang, nagul
Gianna“Ma, si Chancy po.”Bahagyang kumunot ang noo ni Mama habang tumingin sa lalaking kasama ko. Pero agad din itong napalitan ng isang ubod ng tamis na ngiti. Halata sa mukha niya ang saya kahit na medyo nagulat.Nasa labas kami ulit ng pintuan ng hospital room ng aking ama. Hindi ko pa alam kun
Chancy“Kuya, hindi pa nga nag-iisang taon si Eithan, may kasunod na agad?” gulat kong tanong nang ibalita ni Kuya Chanden ang tungkol sa pagbubuntis ni Ate Noelle. Kakakasal lang nila ulit, tapos- boom, buntis agad?“Ano naman ngayon? Paano kami manganganak taon-taon ng ate mo para mahabol ang walo
Gianna“I'm in my room, resting," reply ko.Halos isang segundo lang ang lumipas matapos kong i-send ang reply ay tumunog na agad ang phone ko.Incoming Call: ChancyPinipigilan ko ang ngiti ko habang ina-adjust ang pagkakaupo ko sa kama. Para akong teenager na tinawagan ng crush niya.“Hello?” mahi







