LOGINOMG, sino siya?
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
HoneyHindi na ako nagpilit pang magtanong. Ayokong isipin niya na napaka-chismosa ko, kahit aminado naman akong sobrang curious na rin ako sa mga pahiwatig niya kanina. Minsan, mas okay na lang talagang manahimik kaysa pilitin ang sagot na hindi pa handang ibigay. So hinayaan ko na lang muna, kahit
Honey“Jacob… you’re here.” Nginitian ko siya habang binubuksan ang pinto, pero halos automatic lang ang ngiti ko, kasi the moment na tumama sa akin ang tingin niya, something felt… off. Para bang may kakaiba sa vibe niya ngayon.Sinundan ko siya ng tingin habang naglalakad siya papasok, diretso sa
Hinaplos ko ang pisngi niya, dahan-dahan. Warm pa rin siya, familiar, comforting pero may kung anong lamig sa pagitan namin ngayon na hindi ko ma-gets.We’ve been together for two years as boyfriend and girlfriend, plus ‘yung ilang taon na magkaibigan kami bago pa ‘yon. I know him. I know his habits
Chanton Naglalakad na ang magkakaibigan, nagkukulitan pa sila habang nag-e-explore sa mall, at syempre, nakasunod ako sa likod nila na parang multong may mission. Manaka-naka akong lumilingon sa bawat store na nadadaanan namin, minsan window shopping, minsan actual na pasok para kunwari busy ako. P






![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
