LOGINFollow ko muna ang outline ko. May sakit ang mga anak ko nasobrahan yata sa swimming kaya simple interaction muna ang mga update ko. Please like, comment and gemvotes po, maraming salamat!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
ChancyMasayang-masaya ako ngayon sa takbo ng pagsasama namin ni Gianna. Hindi man niya tuwirang sinasabi, pero ramdam ko, mula sa bawat ngiti, haplos, at tingin niya na mas malalim na ang nararamdaman niya para sa akin. Mas naging matibay ang samahan namin mula nang magdesisyon kaming magsama sa ii
Gianna Nagsimula na akong magmaneho pauwi, ngunit bago pa man ako makarating sa bahay ay nagdesisyon akong dumaan muna sa isang supermarket na nakita ko. Naalala kong halos wala na pala akong groceries sa condo. Pati ref ko, malungkot na ulit ang itsura. Hindi ko talaga gusto ang nauubusan ng pagk
Ngumisi ako, sabay sandok ng kanin matapos kong maupo. Marami ang in-order ko pero parang kaya naman naming ubusin."Pwede bang subuan mo ako para mas feel ko ang--"“Kung hindi ka pa titigil, isusubo ko sa ‘yo ‘tong sili."“Uy, kinky,” sabay tawa ko, na sinabayan niya ng pag-irap.Nagpatuloy kami s
ChancyKumunot ang noo ko, kasabay ng mariing tingin ko sa kanya nang marinig ko ang malakas na pag-ungol ng tiyan niya na tila ba may rally ng gutom sa loob.“Gutom ka?” tanong ko, bahagyang nakakunot ang noo. “Hindi ka pa nagla-lunch?”“Ah-eh—” Napakamot siya sa batok, halatang alanganin. Para ban







