LOGINAba, nagiging close na kayo ni Nina... Magbilas mode na ba?
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Napasinghap si Gianna. "Chancy, hindi naman sa ganun—"Agad kong inilapat ang hintuturo ko sa kanyang mga labi. Marahan, hindi marahas. Puno ng pakiusap."Shhh... Let me finish, Sweetheart," bulong ko. "Grabe ang lakas ng loob na hinugot ko para sabihin 'to. Hindi madali. Lalo na't alam kong masaya
ChancyMaliwanag na ang paligid nang muli akong dumilat. May bintana sa ulunan ko at nakataas na ang blinds kaya alam kong umaga na lalo at kita rin ang sinag ng araw na nagmumula doon. Dama ko ang bahagyang init pero mas mainit ang pakiramdam ng kamay na nakapatong sa noo ko.Si Gianna.“Good morni
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma
Chancy“Wow…” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapabulalas nang masilayan ko si Gianna sa suot niyang damit. Para akong nawala sa sarili sa ilang segundong pagtitig.Napakabagal ng takbo ng oras habang pinagmamasdan ko siya. Ang ganda niya, mas maganda pa sa inaasahan ko. Yung damit na ‘yon, akala







