LOGINAno sa tingin mo Honey, mauulit pa ba?
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
ChantonHindi sa pagiging praning, pero may rule ako na matagal ko nang sinusunod. Hindi ako nagtitiwala sa kahit sinong masyadong malapit sa mission ko. Whether it’s Honey or kahit sino sa mga previous assignment ko, distance is safety. Control is power. At sa linya ng work ko, hindi pwedeng maging
Estella “Tinitingnan lang namin kung ano ang itsura ng pagte-training-an ko,” sabi ni Nayomi, sabay ngiti na parang may halong pangmamata. Lalong tumaas ang kilay nina June at Vivian. Si Vivian pa, napasinghap nang mahina, at kung hindi lang ako tumingin sa kanya ng warning ay baka may nasabi na s
EstellaIsang linggo kaming nasa bahay lang ni Chansen, pero hinayaan ko siyang magtrabaho kahit ayaw niya noong una. Pinilit ko siyang bumalik sa routine niya dahil alam kong hindi biro ang laki ng responsibilidad niya sa negosyo nila. Ayoko rin maging dahilan ng kahit anong delay, lalo na at alam
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K







