LOGINNangangarap ng gising yata si Chanton ah.. hehehe
Nakasuot siya ng simpleng gray na shirt at jogging pants, ngunit kahit gaano siya kasimple manamit, hindi pa rin nawawala ang natural niyang presensya. Gayunpaman, mas napansin ko ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha kaysa sa hitsura niya.Ibinaba ko ang cellphone ko at napabuntong-hininga.“Hi
MitchPagkagaling namin sa Tagaytay ay diretso naming hinatid sina Mama at Papa pauwi sa bahay. Ayaw sana nilang magmadali kaming umalis, ngunit pareho naming alam ni Chandler na kailangan na rin naming bumalik sa HQ. Ilang araw na rin kaming halos walang inasikasong trabaho at siguradong may mga ba
"Papa," panimula niya habang nakatingin kay Papa, "nagsampa na ng kaso ang kapatid ko laban sa taong nag-frame sa inyo."Agad na nawala ang ngiti sa mga mukha namin.Napatingin kaming lahat sa kanya."Sino?" tanong ni Papa habang bahagyang umayos ng upo.Hindi agad sumagot si Chandler na para bang g
MitchAng unang umaga namin sa Tagaytay ay nagsimula sa malamig na simoy ng hangin na pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na bintana ng silid. Hindi ko agad iminulat ang aking mga mata. Nanatili muna akong nakahiga habang pinakikinggan ang katahimikan sa paligid.Matagal na rin mula nang makaranas
Mukhang si Chandler rin ay todo effort upang maging bahagi ng pamilya namin.Mabilis na naging abala ang buong bahay matapos naming maipasok ang mga gamit. Dahil ayaw ni Mama na masyadong mapagod si Papa, hinayaan niya ito sa sala kasama sina Kuya Arman at Chandler.Kami naman ni Ate Leslie ang napu
Mitch“Nagustuhan niyo ba?” tanong ni Kuya Arman kina Mama at Papa nang tuluyan kaming makapasok sa Airbnb na inarkila niya para sa aming pansamantalang pananatili.Matatagpuan iyon sa isang tahimik na bahagi ng Tagaytay kaya agad kong naramdaman ang preskong hangin na sumalubong sa amin. Malayo ito
NoelleNakaalis na si Atty. Santander at naiwan kaming mag-asawa sa loob ng kwarto. Tahimik ang paligid, pero hindi ang namumuong tensyon sa pagitan namin ni Chanden.Titig na titig sa akin ang asawa ko na tila ba may hinahanap sa aking mukha na malamang ay kumpirmasyon ng kasiguraduhan na ayos lang
Nagdalawang isip pa ako kung sasagutin ko iyon o hindi, pero dahil nga sa amo ko siya at baka importante ang pakay niya ay pinindot ko na ang answer button.“Hello,” sagot ko.“Where are you?” tanong niya. Ha? Bakit siya nagtatanong ng ganon?“Dito sa condo, bakit?”“Anong ginagawa mo?” tanong niya
NoelleFlashback“Wala po akong obligasyon sa inyo, Tito Vergel.” Ramdam ko ang pag-init ng aking dibdib, at kahit pilitin kong pakalmahin ang sarili ko, hindi ko na napigilan ang bahagyang pagtaas ng aking boses. “Gusto kong linawin ang bagay na ‘yan. Nagpapasalamat ako sa pagtanggap niyo sa akin s
ChandenKasama ko ng nag-lunch sila kuya at dad at nakapag-usap pa kami ng tungkol sa ibang bagay tungkol kay Noelle. Hindi ko akalain na talagang lalapit ako sa kanila ng dahil sa usaping relasyon. But they're my family kaya sa tingin ko ay okay lang naman.Isa pa, happily married na rin sila kaya







