MasukSee you po sa next chapter...
ChandlerHindi na ako nakabalik sa fifth floor matapos kong ihatid si Lily sa villa. Kahit alam kong kailangan kong kausapin si Mitch, wala akong choice kundi bumalik sa opisina dahil may naka-schedule na meeting na hindi ko pwedeng ipagpaliban.Ganun palagi—kahit gaano kagulo ang personal na sitwas
ChandlerTahimik kaming bumaba sa villa. Walang imikan dahil kasama pa namin si Clarissa sa elevator. Ayaw kong ipahiya si Lily sa harap ng empleyado ko. Hindi dahil concern ako, kung hindi dahil hindi ako ganong klase ng tao.I’m mad, yes.Naiinis akong umakyat siya sa taas para lang makita si Mitc
MitchHindi pa tuluyang nawawala ang tensyon sa loob ko kahit pilit kong ibinabalik ang focus ko sa screen. Patuloy ang boses ni Ryan sa pag-aanalyze ng replay, tuloy-tuloy ang pagturo niya ng mga mali namin, pero may bahagi ng isip ko na hindi na kasing linaw ng kanina. Ramdam ko pa rin ang presens
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
Doon sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. At napakagwapo niya talaga. Hindi ako magsasawang pagmasdan ang kanyang mukha kahit na sa habangbuhay ko pa gawin iyon."Isa pa," patuloy ko. "Pwede mong sabihin sa akin kung hindi mo gusto na isang ulila ang napangasawa mo..." mahina kong dugto
Estella“You said, galing ka sa orphanage? Dati ay madalas din ako sa mga ganon, baka nagkita na tayo before.” Walang halong panghuhusga o kung anuman ang reaksyon ni Dra. Sarina. Sa tono pa lang niya, ramdam kong sincere siya. Hindi ko naramdaman na parang minamaliit niya ang pinanggalingan ko.“Ac
EstellaLast day na ng audition, at bago ako tuluyang pumasok sa studio, nagdesisyon muna akong silipin ang mga auditioner na naghihintay. Grabe, mahaba pa rin ang pila, parang walang katapusan. At sa dami nila, ramdam kong hindi namin matatapos lahat ngayong araw. Medyo nalungkot ako sa naisip na ‘
ChansenMaganda ang takbo ng career ng asawa ko. Everytime na nakikita ko siyang umuuwi galing trabaho, dala niya lagi yung ngiti na abot hanggang mata. Hindi iyon fake smile, ramdam ko na genuine happiness talaga. At sa totoo lang, nahahawa ako. Kapag masaya siya, masaya rin ako.Pero sa likod ng l







