LOGINChandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Nina“Wala akong pakialam sa drama niyo ng pamilya niyo. Kung anuman yang mga pinagsasabi niyo, doon niyo sa bahay niyo pagdiskusyunan. Huwag niyong idamay ang mga taong walang kamalay malay,” sabi ni Mrs. Lardizabal. Hiyang hiya na talaga ako sa mga nangyayari.“Asawa ko,” awat ni Mr. Lardizabal ng
ChastityDalawang buwan na kaming nakalipat sa bago naming bahay at malapit lang iyon kila Mommy at Daddy. Nagulat ako dahil ang pagkakaalam ko ay ayaw ng mga lalaki na mapalapit sa mga biyenan pero siya ay kabaligtaran.Hindi siya nagpatumpik tumpik na bilhin iyon ng ipaalam sa kanya ni Channing na
NinaDalawang linggo na ang lumipas ng tanungin ni Chase si Riz tungkol sa pag-aaral niya at simula din non ay naging excited na rin ang bata. Kaya naman naghagilap ang aming “superhero” ng mga school na sa tingin niya ay safe para sa anak namin.Nasa trabaho na si Chase matapos naming i-discuss ang
NinaNapapansin kong tila iba ang ikinikilos ni Chase kinaumagahan. Okay naman kami bago ako makatulog ng nagdaang gabi kaya hindi ko maisip kung ano ang dahilan ng pagkabalisa niya.“Love, hatiran na lang kita ng pagkain mo dito.” “Pwede naman akong pumunta sa dining area,” tugon ko. “Isa pa, alam







