MasukAbangan kung sino ang ating Unknown POV sa mga susunod na chapters.
Napatingin ako kay Chandler, at this time, siya naman ang ngumiti nang bahagya. Hindi yung malaki, pero yung ngiting alam kong ibig sabihin ay interesting.“And finally,” sabi ni Daisy, medyo binigyang diin ang boses, “our Platinum Package.”Inangat niya ang tablet at ipinakita ang isang slideshow—m
MitchSunday.Pinagbuksan ako ni Chandler ng pintuan matapos niyang ma-park nang maayos ang sasakyan. Automatic na agad ang pag-abot niya ng kamay ko, parang muscle memory na naming dalawa. Hindi na kailangang magsalita; sapat na ang magkahawak naming palad habang naglalakad papasok sa loob ng Let’s
MitchIsang linggo na ang lumipas, at sa bawat araw na dumadaan, parang umiikot na lang ang mundo namin ni Chandler sa iisang topic—ang kasal.Walang araw na hindi namin iyon napag-usapan. Minsan seryoso, minsan pabiro, minsan nauuwi sa kulitan at pang-aasar, pero laging may halong kilig at konting
Mitch“Bakit naman ako aayaw?” tanong ko matapos akong makabawi sa pagkagulat, kahit ramdam ko pa rin na medyo mabilis ang tibok ng puso ko.Bigla-bigla na lang niyang binanggit ang kasal—out of nowhere, walang warning—kaya natural lang na matigilan ako. Hindi dahil ayaw ko, kundi dahil hindi ko ina
“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
Chansen Ako na yata ang pinakamasayang lalaki or rather, tao sa mundo. Estella agreed. Pwede ko na siyang ipakilala sa pamilya ko. Pangako ko sa sarili ko: hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataong binigay niya. Wala nang mas mahalaga sa akin ngayon kundi ipakita sa kanya kung gaano siya kahalag
Chansen“Hello,” sagot niya nang tuluyan niyang i-pick up ang tawag ko. Base sa boses niya, kalmado lang, parang walang mabigat na nangyayari. Pero kilala ko si Estella, hindi siya madaling maapektuhan. Kaya hindi ko maiwasang magduda kung nagtatapang-tapangan lang ba siya.“Are you okay?” mabilis k
“Have you checked your social media account?” may diin sa tanong niya.Napakunot noo ako at humugot ng malalim na hininga. “No.”“Then check it now,” madiin niyang sagot.“Ate, sabihin mo na lang. Ano bang meron?” halos mairita na ako sa sobrang kaba.“Chansen, i-check mo na nga. Sa page ng AMS ka p
Estella“Ano sa tingin mo ito?” tanong ko kay Chansen habang hawak-hawak ang isang navy blue na dress. Sabado ng umaga at halos mabaliw na ako sa kakapili kung ano ang isusuot para sa dinner mamayang gabi.“Kahit anong isuot mo ay siguradong maganda, Wifey…” sagot niya, nakaupo lang sa stool at naka







