LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
ChaseNasabi ko na rin sa kanya, sa wakas. Hindi na rin ako makakapagpigil pa kasi. Ang tagal ko ng gustong gawin iyon. Nag-aalala talaga ako na baka ayaw niya ng ganon dahil sa palagay ko ay nasasaktan ko siya sa ganoong paraan ng pag-angkin, pero buti na lang at gusto rin niya ang ganon.May mga o
“Channing, pakisuyo kila Mommy, isama na nila ni Dad pauwi sa kanila muna si Riz. Mag-stay lang kami ni Nina dito sa hotel.” Tumigil kami sa paglakad at hinarap ang tatlo kong kapatid at si Jerome na sumunod na rin sa amin.“Don’t tell me magha-honeymoon kayo—” binatukan ko siya dahilan upang tumawa
Chase“Uy, anong iniisip mo?” tanong ni Jerome, kakapasok lang niya sa office ko sabay upo sa harap ng mesa ko.“Wala,” tugon ko sabay iling.“Bakit ganyan ang itsura mo?”“Anong itsura ko?”“Isip na isip ka.” Hindi ako umimik at nanatiling nakasandal sa aking office chair.“Nand’yan na si Nina, hin
Chase“Anong ginagawa mo dito, Channing?” tanong ko ng bigla itong bumisita sa aking opisina. Mukha itong seryoso na hindi ko maintindihan. Nasanay na ako sa kanyang laging masaya at maloko. Sa lahat yata ng mga kapatid ko ay ito ang pinaka wala sa hulog.“Masama bang bisitahin ka?” tanong niya haba







