Mag-log in“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Sandali akong natahimik. May bigat kasi sa tanong niya. May parte na gusto kong kontrahin agad, pero may parte ring nag-aalangan na baka masaktan siya kung gagawin ko.“Natural way, Estella. Sinabi ko na,” sagot ko sa kanya, mas mahina pero buo ang tono.Nagkibit-balikat lang siya, parang wala siyan
Estella“Let’s try, Estella. Una at huling beses akong hihiling sayo. After this, wala na. Gusto ko lang ipakita kung paano ako maging asawa. Kung hindi mo pa rin kayang maging masaya pagkatapos nun, then… let’s divorce.”Tumayo siya at lumuhod sa harap ko, ramdam ko ang bigat ng boses niya, parang
Chansen“Anong problema mo? Bakit mo ako bigla na lang hinila? May pinag-uusapan pa kami ng mga kaibigan ko, for your information.” Napairap siya habang sinasabi iyon, halatang nairita.Pagkagaling sa Y Channel ay diretso ko siyang inuwi sa bahay. Ang sa pagkakaalam ko, kapag ganitong araw ay nasa b
Chansen“Maupo ka,” sabi ni Mommy nang pumasok ako sa office ni Dad. Nakaupo silang dalawa sa executive sofa, parang may closed-door meeting na ako pala ang agenda. Kita ko sa mukha nila na kanina pa nila ako hinihintay.Medyo kabado pa rin ako, pero sinikap kong wag ipahalata. Come on, Chansen. Hin







