LOGINGanito pala iyong pakiramdam kapag nakita mo na talaga iyong taong gusto mong makasama habambuhay.Hindi nakakatakot.Hindi magulo.Parang natural lang.Parang tama lang talaga na siya iyong nasa tabi ko.Isang mabilis na halik muna ang ibinigay ni Mitch sa labi ko bago siya tuluyang tumayo mula sa
ChandlerDama kong bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.Hindi man iyon ganoon kahalata sa ibang tao, pero dahil si Mitch ang kaharap ko, agad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon niya. Saglit na lumaki ang mga mata niya bago niya iyon pilit tinakpan ng taas-noo niyang tingin at ng
Mitch“Basta palagi kang mag-iingat,” mahina kong sabi habang nakasandal pa rin sa kanya.Hindi ko gusto na mapahamak siya dahil lang sa kagustuhan niyang makabawi sa mga taong ‘yon through their families.“Yun nga palang tungkol kay Lily,” dagdag ko habang bahagyang tumingala sa kanya. “Ano na ang
Unti-unti na ring nag-alisan ang mga ito.Nauna sina James at Mico habang nagtatalo pa tungkol sa magiging bagong meta heroes sa next patch. Sumunod naman si Ryan na may dalang softdrinks habang si Cecilio ay walang tigil pa rin sa pagreklamo tungkol sa “single life” niya.“Boss, pa-bless naman diya
MitchNaupo si Chandler sa upuang agad na binakante ni Cecilio para magkatabi kami.“Boss, dito ka na,” sabi pa nito habang exaggerated na hinihila paatras ang sariling silya na parang waiter sa mamahaling restaurant.“Grabe serbisyo,” natatawang sabi ni James. “Kapag talaga paboritong amo…”“Natura
Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation
EstellaHindi ko na kayang itago pa ang pagbubuntis ko. Kahit gaano ko pa pilit takpan ng maluluwag na dress o oversized shirts, halata na. Iyong maliit na umbok sa tiyan ko ay parang paalala araw-araw na may buhay akong dinadala, isang himalang unti-unting nabubuo sa loob ko.“Healthy naman si baby
ChansenSira talaga itong si Kuya Chase. As in, minsan gusto ko na lang siyang itapon sa disyerto para mag-isip. Bakit niya kailangang sabihin ‘yung ganon sa harapan mismo ni Maui, eh alam naman niyang may plano pa si Tristan?Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa kanina sa sobrang inis. Buti n
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa







