LOGINSubukan kaya nila? See you sa next chapter!!! May isa pa pong chapter mamaya kaya pa-vote naman po ng inyong gems, samahan niyo na rin ng like at comment para naman magpatuloy pa ang exposure sa app. Maraming salamat sa patuloy na nagbibigay ng gems at sa mga naggi-gift share. You can follow or add me: MysterRygth Writes
ChandlerApat na lalaki ang pumasok sa silid, mabibigat ang mga yabag na parang sinasadya nilang iparamdam ang presensya nila. Isa sa kanila ang agad naming tinignan—ang tindig, ang kumpiyansa, at ang ngising hindi mawala sa mukha niya ay sapat na para maghinala kami na siya ang leader. May aura siy
Chandler“If they wanted us to get their boss out of a private maximum-security prison, then the first thing we need to figure out is which boss they’re talking about,” sabi ko, kontrolado ang tono pero ramdam ang bigat ng bawat salita. “Our entire escape plan will depend on who the target is.”Tahi
ChandlerHindi ko na matandaan kung ilang araw na akong nawawala. Ang oras ay tila naging malabnaw na walang malinaw na simula, walang malinaw na pagtatapos. Sa bawat pagmulat ng aking mga mata, pareho lang ang tanawin: pader na walang palatandaan ng lugar, sahig na malamig sa balat, at katahimikang
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
Bwisit talaga.Tuloy kami sa pagkain at ganon din sa pag-uusap. Nag-aalok pa si Mr. Lardizabal ng ulam sa akin na parang anak niya rin ako, at si Mrs. Lardizabal naman panay ang kwento tungkol sa kabataan ni Chanton.Nakahinga ako ng mas maluwag nang mapansin kong hindi sila nagtatanong ng sobrang p
“Masama bang mag-appreciate ng pagod ng iba?” tanong ko, sabay kagat sa sandwich na hawak ko—galing din pala kay Billy. Ngumiti lang siya, parang hindi apektado, pero ramdam ko ang intensity ng tingin niya.Binuksan niya ang bottled water at inabot sa akin.“Uminom ka, mukhang nagda-dry na yang lala
Honey“Hello, Tita,” sabi ko nang sagutin ko ang cellphone. Halata ang sigla sa boses ko, kahit hindi ko sinasadya. May kakaibang saya kasi tuwing siya ang kausap ko na parang automatic na gumagaan ang pakiramdam ko.“Hi, dear. Kamusta ka na?” bungad niya agad. May halong lambing pero ramdam ko rin
At kahit hindi niya sabihin, ramdam kong may mali.Gumagalaw siya ng hindi nasmin alam.Dapat alam ko na na pwedeng mangyari ‘yon, lalo na at pinaimbestigahan niya rin kami ni Kuya Lualhati na parang background check kumbaga. Pero kahit na gano’n, sana man lang ay nagbigay siya ng kahit simpleng hea







