تسجيل الدخولAt sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
HoneyMatapos ang yakap, walang agad na nagsalita sa amin. Parang pare-pareho kaming naghahanap ng tamang salita o baka wala talagang tamang salita para sa ganitong sitwasyon.Si Dad ang unang umupo ulit. Kami ni Isaiah at Ezra ay nanatiling nakatayo sandali, hanggang sa ako na mismo ang naupo sa so
MitchBest of three.Game one, panalo kami.Game two, bumawi ang Toplist at pinatikim kami ng early snowball na halos hindi na namin nahabol.Game three—Doon nagdesisyon ang lahat.Pagpasok ng deciding game, iba na ang energy sa arena. Hindi na lang curiosity ang nararamdaman ko mula sa crowd. May
Pero hindi ngayon.He really is a man. Alam niya kung kailan dapat magbiro at kung kailan kailangang maging tahimik na sandigan. Alam niya kung kailan ang lambingan at kung kailan ang respeto.“Ang sabi ni Mommy kanina, natutulog ka,” sabi niya. “Halos kakagising mo lang?”Tumango ako bilang tugon.
HoneyNagsalitan ang tingin ko sa dalawang lalaking ngayon ay parehong may malaking puwang sa puso ko. Pareho silang mahalaga. Magkaiba man ng papel, pareho silang may hawak sa puso ko. Nakatayo na kami ni Chanton, magkatabi, habang kaharap namin ang aking ama. Sa likuran niya ay ang mag-asawang Lar







