MasukMitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
ChandlerPagpasok ko sa boardroom ay bahagya akong natigilan. Hindi dahil sa dami ng taong naroon, kundi dahil sa nakita ko.Nandoon ang halos lahat ng kapatid ko maliban kay Kuya Chase na kasalukuyang nakatira sa Bukidnon kasama ang kanyang pamilya.Nakangiti silang lahat habang nakatingin sa akin
ChandlerLumipas pa ang dalawang araw at gaya ng naging routine namin nitong mga nakaraan, magka-video call ulit kami ni Mitch habang nagla-lunch ako. Nakakatuwa dahil kahit pareho kaming abala sa kani-kaniyang mga ginagawa, parang nagawa pa rin naming humanap ng paraan para magkaroon ng oras para s
ChandlerSa totoo lang, kung tatanungin ako ilang buwan na ang nakalipas, malamang sasabihin kong isa sa pinaka-boring na bagay sa mundo ang buhay sa opisina.Kumpara sa adrenaline ng esports, sa ingay ng tournaments, at sa walang katapusang galaw sa ArmyGamers HQ, napakatahimik ng corporate environ
Chandler“Sigurado ka bang okay ka lang?”Napaangat ako ng tingin mula sa financial report na binabasa ko nang marinig ko ang tanong ni Kuya Chanden. Kanina pa niya ako tinatanong ng kung anu-anong bersyon ng parehong bagay simula nang dumating ako sa opisina niya ngayong umaga. Sa puntong ito ay ha
EstellaNapailing na lang ako nang makita kung gaano kabara-bara ang ugali ng babaeng ‘yon. Para bang kung umasta, feeling entitled siya sa lahat ng bagay, tipong akala mo pag-aari niya ang mundo at siya lang ang may karapatang tratuhin ng maayos.Seriously? Hindi ko talaga gets kung saan niya kinuk
ChansenMatapos ang nangyari sa amin ni Estella, para akong biglang na-short circuit. Wala na ‘kong ibang ginawa nitong mga nakaraang araw kundi umuwi diretso sa bahay… sa bahay naming dalawa.First time na tinikman ko siya, ang lahat-lahat sa kanya. And damn, ibang klase ang tama. Yung pleasure na
Chansen“Tristan?” ulit kong tanong, ngayon mas madiin na, halos mabasag ang boses ko sa inis at kaba na sabay na humahalo sa dibdib ko.“Kilala mo?” balik-tanong ni Kuya, halatang interesado siya. Damn. "After magrestroom ni Estella ay nagkausap sila ulit at nagkasama na sa iisang table." Napailing
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo







