MasukMitchMalawak ang players' lounge at unti-unti nang napupuno ng mga player mula sa iba't ibang teams.May mga players na nagkukuwentuhan.May mga coaches na may hawak nang tablets at kung anu-anong notes.May ilang content creators na abala sa pagkuha ng photos at videos para sa social media pages n
ChandlerNgayong araw ang opisyal na pagbubukas ng bagong season ng Honorable. At sa totoo lang, laking pasalamat ko na Sunday ngayon.Walang pasok sa opisina, meetings o report na kailangang tapusin.Walang directors na naghihintay ng approval. Although kailangan kong silipin ang Sarina’s Hotel and
ChandlerPagpasok ko sa boardroom ay bahagya akong natigilan. Hindi dahil sa dami ng taong naroon, kundi dahil sa nakita ko.Nandoon ang halos lahat ng kapatid ko maliban kay Kuya Chase na kasalukuyang nakatira sa Bukidnon kasama ang kanyang pamilya.Nakangiti silang lahat habang nakatingin sa akin
ChandlerLumipas pa ang dalawang araw at gaya ng naging routine namin nitong mga nakaraan, magka-video call ulit kami ni Mitch habang nagla-lunch ako. Nakakatuwa dahil kahit pareho kaming abala sa kani-kaniyang mga ginagawa, parang nagawa pa rin naming humanap ng paraan para magkaroon ng oras para s
ChandlerSa totoo lang, kung tatanungin ako ilang buwan na ang nakalipas, malamang sasabihin kong isa sa pinaka-boring na bagay sa mundo ang buhay sa opisina.Kumpara sa adrenaline ng esports, sa ingay ng tournaments, at sa walang katapusang galaw sa ArmyGamers HQ, napakatahimik ng corporate environ
Chandler“Sigurado ka bang okay ka lang?”Napaangat ako ng tingin mula sa financial report na binabasa ko nang marinig ko ang tanong ni Kuya Chanden. Kanina pa niya ako tinatanong ng kung anu-anong bersyon ng parehong bagay simula nang dumating ako sa opisina niya ngayong umaga. Sa puntong ito ay ha
Chanden“Hi, Chanden. Hinatid ko na sa office mo si Noelle para hindi ka mag-alala. Ayaw kong isipin mo na pinabayaan ko ang asawa mo, eh mas masarap siyang kausap kaysa sayo. 😜✌️” basa ko sa chat ni Scarlet. Napangiti ako nang hindi sinasadya.Palabas na ako ng meeting room at katatapos lang namin
Noelle“Lovey, anong gusto mong kainin?” tanong ng aking asawa habang nakatitig sa akin na para bang ako ang pinakamasarap na pagkain sa harap niya.Noong isang araw pa namin nalaman na buntis ako. Pero simula din no'n, tuwing magkasama kami ay para bang iisa lang ang tanong niya. Paulit-ulit pero p
Chanden“This is my design,” sabi ko sa saleslady pagkapasok namin sa isang kilalang jewelry store dito sa New York. Ang lahat ng kilalang mga personalidad ay dito ang punta basta may kinalaman sa alahas mapa tagarito o taga-ibang bansa.Iniabot ko sa kanya ang papel kung saan ko iginuhit ang diseny
Third PersonMahigpit na naikuyom ang kamao ni Mang Vergel, ramdam ang panginginig ng kanyang kamay habang pinipigilan ang sarili na patulan si Conrado.Ang bawat salitang lumabas sa bibig ng matanda ay parang patalim na sumasaksak sa kanyang dibdib lalo na nang idamay nito hindi lang siya, kundi pa







