LOGINMitchHindi ko inakalang ganoon ka-intense—at kaaliw—ang isang simpleng family basketball game.Sa unang pito pa lang ng bola, ramdam ko na agad ang kakaibang energy sa court. Hindi mo mawari kung seryoso ba talaga silang manalo o mas nangingibabaw ang trip nilang maglokohan. May konting banggaan, m
MitchMatapos kumain, hindi agad nagkanya-kanya ang lahat. Parang natural na extension na lang ng breakfast yung kwentuhan—yung tipong walang gustong tumayo agad dahil ang gaan ng vibe. May mga nagkakape pa, may mga naka-relax lang sa upuan, at may mga tawa na hindi pilit, kusang lumalabas.Sa gilid
Mitch“Rise and shine, love…” malambing na bati sa akin ni Chandler sa mismong sandaling dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata, na para bang sinigurado niyang siya ang unang makikita ko sa umaga.At honestly? Hindi ako nagreklamo.Ang sarap sa pakiramdam na mukha niya agad ang masilayan ko, y
Ngumiti na lang ako at tumango, pilit pinapakalma ang sarili ko.Naalala ko tuloy ang sinabi ni Chandler sa akin habang nasa biyahe kami papunta rito—na conservative nga raw ang mommy niya. At sa mga sandaling iyon, mas lalo kong naintindihan kung bakit. Hindi ito yung pagiging strict na nakakasakal
Napakurap ako. “Po?”“Paano kayo nagkakilala?” dagdag ni Ate Gianna, nakasandal sa upuan habang nakangiti. “At huwag mong sasabihin na simple lang, ha. Walang simple sa kapatid namin.”“Excuse me,” singit ni Chandler mula sa kabilang side, pero hindi man lang siya nilingon.“Stay there,” sagot ni At
Bawat isa ay may kanya-kanyang paraan ng pagbati—may tahimik, may palabiro, may diretsahan—ngunit lahat sila ay may iisang dala: isang pakiramdam ng pagtanggap na hindi ko inaasahan.Hindi pa roon natatapos ang lahat.Lumapit din si Kuya Chanton kasama ang buntis niyang asawang si Honey na isa ding
NoelleNaiwan ako sa condo.Mukhang galit pa ng umalis dahil pabalabag niyang isinara ang pinto kaya napaigtad ako sa gulat.Nakakagalit ba ang paltos na kaya kong tiisin ang sakit?Ewan ko ba sa lalaking ‘yon, sobrang concern.Sumandal ako at tsaka tumingin sa kisame. Hindi kaya may nararamdaman na
NoelleHindi na ako nag-aksaya pa ng panahon na balutan ng bandage ang katawan ko kanina dahil nabuking na rin naman ako. Malaki at maluwag ang t-shirt na suot ko at higit sa lahat, bukod sa wala akong dibdib, maliit lang din ang aking u***g kaya wala talagang dapat ipangamba kung hindi magsuot ng b
NoelleKinabukasan, luto na ang almusal ng magising ako.Halos mapanganga ako nang makita kong ang amo ko mismo ang nakasuot ng apron habang maingat na inilalapag ang isang bandehado ng mainit na kanin sa lamesa. Nakaayos na rin ang pritong itlog, bacon, at dalawang tasa ng umuusok na kape.Napako a
NoelleNakaupo ako ngayon sa harap ni Chanden at hindi makatingin ng diretso. Ang mga kamay ko ay nasa aking kandungan at pinaglalaro ang mga daliri dahil sa kaba ganon din sa tensyon na sa palagay ko ay bumabalot sa aking paligid.Pakiramdam ko ay isa akong kriminal na nililitis at siguradong mahah







