LOGINAt lalong hindi ang tsismis ng mga taong hindi naman alam ang buong katotohanan.Kung may paraan para maprotektahan sila habang inaayos namin ang lahat, baka iyon na muna ang tamang gawin.Mas maluwag na ang kalooban ko nang muling pumasok ako sa loob ng silid ni Papa. Kahit paano ay nabawasan ang b
MitchPaano na lang kung bigla kaming umuwi at sugurin kami ng mga kapitbahay dahil mas pinaniwalaan nila ang balita?Hindi ko maiwasang isipin iyon habang nakatitig sa screen ng cellphone ko. Alam ko namang hindi lahat ng tao ay ganoon, pero hindi rin lingid sa akin kung gaano kabilis kumalat ang u
Narinig ko ang mababa niyang tawa.“Kailan ka pa ba masasanay sa akin, Love?” sagot niya. “I miss you so much, too. Natural lang naman na masabik ako, right?”Huminga ako nang malalim habang nakasandal sa dingding.Hindi naman ako galit sa kanya. Kung tutuusin ay kinikilig pa nga ako. May kakaibang
“Gets ko naman,” sagot ko.Tumango si Papa.“At nakita namin ngayon,” sabi nito. “Hindi lang si Chandler ang seryoso. Pati pamilya niya.”Bigla akong natahimik.Kasi iyon nga ang pinakaimportante.Ang pagdating ng mag-asawang Lardizabal ay hindi tungkol sa status o pagpapakita ng impluwensya. Sa hal
MitchNakaalis na ang mag-asawang Lardizabal ngunit nanatili pa rin sa silid ang bigat ng kanilang presensya.Tahimik akong naupo sa sofa habang inaayos ang manggas ng blouse ko, pilit kunwari na abala sa kung ano kahit ramdam ko ang dalawang pares ng matang nakatutok sa akin.Hindi ko na kailangang
Hindi na ako nakisali sa usapan. Sa aming lahat, si Papa lamang naman ang tunay na makakasagot sa mga tanong ng—eka nga ni Chandler—future parents-in-law ko.Napabuntong-hininga tuloy ako sa isip na iyon.Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung maiinis ba ako o kikiligin kapag ginagamit niya an
Hindi ko na rin ma-imagine kung magkano ang sweldo ng mga players nila. Siguradong milyon-milyon ang halaga. Pakiramdam ko tuloy, parang panaginip lang ang lahat ng ‘to, pero eto ako, kasama ko si Chancy sa event na ‘to.In-announce ang pagsisimula ng HPL season, kasunod ang mga dapat abangan hindi
Chancy“Nagsabi ka ba sa girlfriend mo?” tanong ni Wilson habang nauupo ako sa tapat niya, may bitbit na kape mula sa counter. Halatang nang-aasar lang naman ang tanong niya, pero para sa akin ay okay lang.Nagkita kami nina Wilson at Michael sa isang maliit pero maaliwalas na café malapit lang sa o
ChancyIn two days ay ang inauguration na ng arena. Yes, na-delay na siya dahil sa ilang bagay na kailangan naming ihanda. Excited ako para dito, pero nawala ang lahat ng iyon ng dahil sa pangyayari sa boutique.“Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang taong ‘yon, Kuya Lualha
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula







