LOGINShe simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Biglang may pumasok sa isip ko.Hindi ko alam kung gaano ito ka-good idea.Actually, alam kong hindi ito magandang idea.Pero dahil wala naman akong pakialam sa pagiging reasonable sa puntong iyon, nagdesisyon akong subukan.“Dr. Riz.”Agad siyang tumingin sa akin.“I’ll think about it.”Halatang na
Natigilan siya.“Anong kinalaman nun sa’yo?”Hindi siya nakasagot agad. Tinitigan ko lang siya habang hinihintay ang sagot niya, pero mukhang wala siyang maisip na sapat na dahilan para ipaliwanag kung bakit kailangan niyang malaman kung may gusto ba akong ibang babae o wala.Hindi naman iyon dapat
Jared“Jared, alam mo ang tungkol sa usapan ng mga magulang natin.”Hindi ko agad sinagot si Sylvie. Nakatingin lang ako sa kanya habang nakasandal sa headboard ng hospital bed, tahimik na sinusukat ang bawat salita na lumalabas sa bibig niya. Ilang beses na naming napag-uusapan ang parehong bagay,
There’s no reconciliation between my father and me.At lalong walang mangyayaring reconciliation dahil lang may isang babaeng nagdesisyong siya ang mamagitan sa amin.Kung tutuusin, hindi ko nga maintindihan kung bakit niya ginagawa iyon.O baka naiintindihan ko.Mas gusto ko lang na marinig mismo m
Napangiti siya nang bahagya bago nagpatuloy.“Napaka-considerate talaga ng Daddy mo.”Kung pakikinggan, wala namang mali sa sinabi niya.In fact, kung hindi ko alam ang sitwasyon sa pagitan namin ng ama ko, baka isipin kong simpleng concern lang talaga ang dahilan kung bakit niya iyon sinabi.Pero h
HoneyNanatili pa rin ako sa 14th floor. Sinikap kong i-distract ang sarili ko kahit na hindi talaga nawawala ang kaba sa dibdib ko—yung tipong kahit anong inhale-exhale gawin ko ay hindi gumagana. Sina Amber at Jade ang naging instant noise-cancelling device ko. Hindi nila ako matigil-tigilan. Imbi
Doon ako bahagyang napapikit.Hindi ko namalayang nakahinga pala ako ng maluwag. Para bang unti-unting nabawasan ang bigat na ilang araw nang nakadagan sa dibdib ko. Hindi man tuluyang nawala ang pag-aalala—dahil ama pa rin ako—pero sapat na ang impormasyong iyon para makaramdam ako ng konting kapan
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko
HoneySiraulong Chanton ‘tong lalaking ‘to, swear.Nagbihis lang ako para sa simple dinner namin—promise, naka-dress pa ako na pang-chill lang, yung tipong pang-café date vibes—tapos bigla na lang matatagpuan kong pinapasok niya ang sasakyan sa isang magara at malaking bakuran.Nung una talaga, sobr







