LOGINSa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Chandler“So, talagang si Gavin na anak ng congressman ang may pakana ng nangyayari kay Papa?”Tanong ko iyon habang nakaupo sa briefing room at nakaharap kina Chanton at Kuya Lualhati. Nakalatag sa ibabaw ng mesa ang iba't ibang dokumento, screenshots, financial records, at mga report na buong araw
Isa.Dalawa.Tatlo.At huminto lamang ako nang ilang hakbang ang layo sa kanya.“Pero isang bagay ang sigurado ako.”Sa pagkakataong iyon, nakita kong bahagyang nawala ang ngiti sa labi niya.“Mas kilala ko ang ama ko kaysa sa kahit sino rito.”Tahimik ang buong silid.“At hinding-hindi ko hahayaang
MitchPakiramdam ko ay unti-unting umiinit ang buong katawan ko habang nakatitig kay Flor. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa galit o sa paraan ng pagngiti niya.Iyong klase ng ngiti na para bang may kasiyahang nakukuha sa paghihirap ng ibang tao. Iyong ngiti na para bang matagal na niyang hinintay
“Malinis ang konsensya niya at ng pamilya ko. Walang magnanakaw sa amin,” dugtong ko habang pilit na pinapakalma ang paghinga ko.Naging tahimik sandali ang buong silid matapos kong magsalita. Ngunit hindi iyon ang uri ng katahimikang payapa. Mabigat iyon. Nakakabinging katahimikan na tila anumang m
MitchPagkatapos naming kumain ay ako na ang nagligpit ng mga pinagkainan. Kakatapon ko lang ng mga basura at pabalik na sana ako sa sofa nang biglang bumukas ang pintuan ng silid ni Papa.Dahil sa biglaang pagdating ng kung sino man ang nasa labas, sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon ng pint
ChansenSyempre, nagmadali ako dahil baka hindi ko na maabutan pa ang asawa ko. Kanina pa ako natagalan sa huli kong binasa na report mula sa Nueva Ecija branches. Hindi maganda ang performance na nakalagay doon, kaya sobra akong nainis, pero in the end, nalaman ko na mali pala ang pinadalang file.
Bakit ba sobra akong parang bata kapag sinabi niya ‘yan? Humupa kahit papaano ang tension ko. “You can tell me anything, Wifey,” dali-dali kong sabi. Kailangan ko siyang i-encourage. Kailangan niyang maramdaman na kasama niya ako, hindi na lang bilang protektor kundi bilang partner talaga.“Okay,” s
Chansen“Are you sure?” tanong ni Dad habang nakatingin sa akin nang diretso, tipong gusto niyang makuha ang totoo kong damdamin. Magkaharap kami ngayon sa opisina ko, kasama si Mommy na nakaupo sa tabi niya, nakahawak sa handbag niya pero halatang restless. Dumalaw sila biglaan para kausapin ako tu
Chansen“Saan ka pupunta?” tanong ko habang nakatingin sa kanya nang talikuran na niya ako. Kanina, siya pa ang natatawa sa akin, pero ngayon ako naman ang hindi makapagpigil na matawa dahil obvious na obvious ang pamumula ng pisngi niya. At mas nakakatawa pa, aware siya sa itsura niya.“Sa taas, sa







