Mag-log inJared“Bakit ba ayaw mong tanggapin ang treatment plan na sine-suggest ni Dr. Nazario?”Pagod na ang boses ni Lola nang itanong niya iyon. Hindi ito ang unang beses na narinig ko ang mga salitang iyon mula sa kanya. Simula nang maaksidente ako, halos pare-pareho na lang ang laman ng bawat pagdalaw n
Jared“Is this it?”Hindi ko inalis ang tingin sa mga dokumentong nasa harapan ko habang tinatanong si Jacob. Nakatayo siya sa kabilang bahagi ng silid, hawak ang tablet na ginagamit niya para sa mga report. Mula sa tono pa lang ng boses ko ay alam niyang hindi ako nasiyahan sa narinig ko.“Yes, Sir
"He's still our patient.""Hindi personal ang mga sinasabi niya. He's just hurting.""Don't let his anger stop you from doing your job."Ilang beses ko nang narinig ang mga linyang iyon mula sa kanya.Hindi ko alam kung hinahangaan ko ba ang pasensya niya o naiinis ako dahil hindi niya magawang sumu
JaredPagbukas pa lang ng p***o ng private suite ko, alam ko nang si Dr. Nazario ang pumasok. Hindi ko na kailangang lingunin pa dahil kabisado ko na ang paraan ng pagkatok niya—kalmado, walang pagmamadali, at parang laging kontrolado ang bawat kilos.Ngunit hindi lang siya ang dumating. May isa pa
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
Gusto ko pa ng higit sa ginagawa niya ngayon sa akin.Mainit ang hininga ko, sabay ng bawat haplos niya sa gitna ng aking hita. Ang bawat dampi ay tila apoy na gumagapang sa aking balat. Hindi ito basta pagnanasa lang, ito’y isang pag-angkin na may halong paggalang."Chancy..."Matapos ang ungol ko
Chancy“Excuse me?” tugon niyang kunot na kunot ang noo. Bahagya siyang gumilid kaya napagilid din ako at mapaharap sa entrance. Doon nagsimulang manlaki ang kanyang mga mata at halatang nakilala na niya ako ngunit saglit lang ang reaksyon niya na ‘yon.“Anong ginagawa mo dito? Don’t tell me, tangha
GiannaNapatingin siya sa layout ng seating arrangement. “Dito sa bandang kaliwa,” sabay turo niya sa blueprint, “gusto kong gawing retractable ‘yung bleachers. Para kung may mas malaking event, mas flexible ang space.”Tumango ako habang pinagmamasdan ang bahagi ng plano na tinutukoy niya. “Pwede ‘
Chancy“Ano, okay ka lang ba?” tanong ni Kuya Chanden habang nakatayo na kami at hawak ang kamay ng aking hipag. Kakadating lang niya, at kung gaano siya kaalerto sa lahat ng bagay, ganoon din kabait at matiisin si Ate Noelle sa paghihintay sa kanya.Halata pa ang pagod sa kanyang mukha. Siguro ay h





![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

