MasukMay nagpapapansin.. Baka magalit si Channing niyan, Arnie.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
GiannaNapailing ako habang natatawa sa reaksiyon ni Chancy bago ako tuluyang lumabas ng bahay. Para siyang batang napagkaitan ng laruan. Nakakunot ang noo, napakagat-labi, at hindi malaman kung paano magre-react sa sinabi kong hindi ako uuwi ngayong gabi. Deretso na kasi ako sa condo; may usapan ka
Chancy“She loves me…” bulong ko habang pasimpleng nakatingin kay Chansen na agad namang nag-angat ng tingin mula sa binabasa niyang dokumento. Kasama na roon ang isa niyang kilay na tumataas tuwing may naririnig siyang kalokohan mula sa akin. Halatang hindi niya alam kung seryoso ba ako o umeeksena
Paakyat na ako ng hagdan nang marinig ko ang isang pamilyar at banayad na tinig.“Chancy, anak…”Napatigil ako sa hakbang. Si Mommy pala, nakatayo malapit sa lanai, tila kagagaling lang doon. Hindi ko man siya napansin agad, ramdam kong pinagmamasdan na niya ako mula pa kanina.“Mom,” bati ko, pilit
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya







