Billionaire's Compromise

Tyler Kezter Rosier

Bumaba ang tingin ni Avery Hartwell mula sa mukha ko hanggang sa suot kong sapatos. Her pink lips curved into that familiar, manipulative smirk that used to rule the hallways of Wilchester Prep. Bagay na bagay sa kanya ang naging posisyon niya noon bilang senior class president—she knew exactly how to twist people to get what she wanted.

"It's so good to see you. Wow. Nakikita ko ang pictures mo sa magazines at social media, but you're way better looking in person than I remember from high school," bati niya habang humahakbang paitaas ang tono ng boses.

"Um. Thank you?" Medyo patanong ang sagot ko, sumasandal sa receiving table habang pilit na nagpapakasopistikado.

"Sure. No problem." Dinilaan niya ang labi niya, at ang makapal niyang fake eyelashes ay kumurap-kurap sa harap ko na parang pakpak ng butterfly. "Are you here alone tonight?" tanong niya sabay tawa nang mahina, biglang namumula ang mga pisngi.

Tsk. May asawa na siya, 'di ba? Saan na ba ang douchebag niyang asawa na dati kong kaibigan? Gusto ko sanang isumbat 'baka nakakalimutan mo ang singsing mo,' pero pinigilan ko ang sarili ko.

"I'm only asking because I need to know how much to charge you. Ako muna ang sumasalo ng bayad habang hindi pa inaayos ng event coordinator ang shit niya," reklamo niya sabay irap. "Anyway, it's a hundred-thousand per person. Should I put you down for one or two?"

Dito ako nag-hesitate. Hindi dahil sa pera—money is never an issue for a Rosier. Pero dahil unti-unti ko nang pinagsisisihan kung bakit pumasok pa ako sa hotel na 'to.

"Just give me a second," sabi ko.

"Sure. I'll give you all night," hirit pa niya na may kasamang malagkit na tingin.

Hindi ko matandaang ganito siya ka-flirty noong high school kami. Pero sabagay, ten years na ang nakalipas. At noong high school, taken ako. Hawak-hawak ko pa sa bulsa ko ang singsing na dapat ay ibibigay ko kay Katalina—ang babaeng pinagpalit ako sa best friend kong si Evren habang nagpapakasubsob ako para makapasok sa Columbia Med School.

Fucking hellhole. Ramdam ko ang pagsisimula ng migraine ko. Sobrang bigat ng linggong ito. Masyadong maraming pasyente sa ospital, kulang sa oras, at ang pinakamasakit sa lahat... ang balitang bumalik ang cancer ni Mommy. Sobrang sikip sa dibdib. Tapos kailangan ko pang harapin ang ex kong buntis sa loob?

Dapat umalis na lang ako. I should just call Malcolm, head to our favorite bar, and get blackout drunk.

Kinuha ko ang phone ko at mabilis na nag-text kay Ysha, ang nag-iisang best friend ko na nakakaalam kung gaano kagulo ang buhay ko ngayon.

Me: Sorry, babe. Hindi ako makaka-attend.

Agad na lumabas ang message bubble.

Ysha: Hindi ito choice, honey pie. Lahat nagtatanong kung nasaan ka na. Everyone. 

Ysha: lisipin nilang pussy ka kapag hindi ka pumunta.

Me: Nice gauntlet drop.

Ysha: I thought so. Now get your ass over here!

Nagmura ako nang mahina. Handa na sana akong tumalikod at tumakbo para iligtas ang sanity ko nang biglang bumukas ang glass doors ng hotel lobby.

Isang maliit, curvy na redhead ang pumasok. She was wearing a tight black dress that hugged every delicious curve of her body, matched with sky-high heels and a red lipstick na sobrang bumagay sa kulay ng buhok niya. She was late, rushing toward the registration desk where Avery was standing.

At sa isang iglap, tuluyang nawala ang balak kong pag-alis. Isang malapad na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko.

I know her.

Kahit ten years na ang nakalipas, hindi makakalimutan ng isang lalaki ang babaeng unang nagbigay sa kanya ng instant erection noong labindalawang taong gulang pa lang sila sa gitna ng classroom. Si Kiana Cathryss Devereaux. Ang tahimik, reserved, at matalinong scholarship kid na matagal ko nang palihim na pinapantasya.

"Kiana," bati ni Avery. Wala na ang tamis at landi sa boses niya; pinalitan ito ng malamig at mapang-asar na tono. "I had no idea you were coming."

Fucking rich girls. Ten years nang tapos ang high school pero dala-dala pa rin nila ang pagiging mean girls sa mga katulad ni Kiana na pumasok lang doon sa pamamagitan ng scholarship.

Namula ang mukha ni Kiana, pero nakita ko kung paano niya pinilit na itaas ang kanyang tindig. "Well, I'm here. Graduated same year as you. I even received the invitation in the mail. Must have been an error on your part," sarkastiko niyang kagot.

"Uh-huh. Well, it's a hundred-thousand entrance f*e," Avery sneered, visibly enjoying the way Kiana’s expression frozen. "No exceptions. Not even for the kids who were on scholarship."

"A hundred thousand?" mahinang ulit ni Kiana, boses bahagyang nangangatog. Nakita ko kung paano bumagsak ang balikat niya, ang false confidence na suot niya kanina ay unti-unting natitibag.

Tama na.

Bago pa tuluyang mapahiya ang babaeng matagal ko nang gustong protektahan, humakbang na ako pasulong. Marahas kong inabot ang distansya naming dalawa. Bago pa siya makasagot kay Avery, ipinuwesto ko ang braso ko sa bewang niya, hinihila ang maliit niyang katawan dikit sa dibdib ko.

"Sweetheart," wika ko, pinalalim ang boses ko para marinig ng buong lobby. "You made it. I was starting to get worried."

Gulat na napatingala sa akin si Kiana. Dahil sa liit niya kumpara sa akin, ramdam ko ang marahang pagdaiti ng dibdib niya sa katawan ko kahit naka-heels pa siya. Up close, her sparkling gray eyes blinked rapidly, filled with confusion and fear.

At doon, biglang bumilis ang tibok ng puso ko sa hindi maipaliwanag na rason. Pakiramdam ko ay natuyot ang lalamunan ko sa sobrang lapit namin. She looked so fucking sexy.

"I'm sorry," nauutal niyang bulong, labis na nalilito. "I think you must—"

Hindi ko siya pinatapos. Yumuko ako nang bahagya at idinikit ang labi ko sa malapit sa tenga niya, hinahayaan ang mainit kong hininga na dumampi sa balat niya habang nalalanghap ko ang bango ng buhok niya na parang honeysuckle. Isang kuryente ang gumapang sa buong katawan ko sa simpleng hawak na 'to.

"Just go with it," bulong ko sa pinakamaseksing paraan na kaya ko.

Napalunok si Kiana habang nakatitig sa akin, her lips parting slightly. The tension between us was suddenly thick, magnetic, and completely unexpected.

"Wait," biglang sabat ni Avery na parang nabasag ang utak. "You're with her?"

"I sure am," sagot ko, hindi inaalis ang tingin ko kay Kiana habang hinahaplos ng hinlalaki ko ang hubad niyang likod. "I'm a lucky bastard, right?"

Hinarap ko si Avery at bago pa siya makahabol ng salita, dinukot ko ang wallet ko. Naglabas ako ng dalawang hundred-thousand bills at marahas na inihagis sa ibabaw ng registration table.

"Have a good night," malamig kong sabi.

Pinagsalikop ko ang mga daliri ko sa kamay ni Kiana, mararamdaman ang lambot ng balat niya na nagpagising sa bawat ugat ko. Kinaladkad ko na siya palayo kay Avery papunta sa mas tahimik na bahagi ng hallway bago kami pumasok sa ballroom.

Nang makalayo kami sa mahadera, agad na binawi ni Kiana ang kamay niya, humihingal na parang galing sa takbo.

"You... you remember me?" tanong niya.

"Kiana Cathryss Devereaux. You were in most of my classes from the time we were in sixth grade or so, on," diretso kong sagot habang tinititigan ang mapupula niyang labi.

"Right. What I meant to say is, thank you for stepping in back there, but it really wasn't necessary," aniya habang inaayos ang buhok, pilit na nagtatago sa hiya. "Look, I wish you hadn't paid for me. Money and I aren't exactly on speaking terms at the moment. Babayaran kita, pero hindi ko pa kaya ngayon."

Hinawakan ko ang baba niya gamit ang daliri ko, pinipilit siyang tumingin nang diretso sa mga mata ko. Lumapit ako nang sapat para maramdaman niya ang init ng katawan ko. "I don't care about the money. And I don't want you to pay me back."

"Well, thank you. Pero baka dapat umuwi na lang ako. I shouldn't even have come here in the first place. I'm still the girl wearing thrift store digs who couldn't even afford to pay the entrance f*e," malungkot niyang sabi, her vulnerabilities bare in front of me.

"I don't want to be here either. Napilitan lang din ako," pag-amin ko, habang unti-unting bumubuo ng isang plano ang utak ko. Isang nakakabaliw na plano na biglang nagpatibok ng mabilis sa puso ko.

Tumingin siya sa akin, nalilito.

Hinaplos ko ang gilid ng panga niya, pinapakiramdam ang bawat emosyong naglalaro sa mukha niya. Nilabas ko mula sa aking bulsa ang isang mamahaling diamond ring—ang singsing na hindi ko naibigay sa ex ko. Kinuha ko ang kanang kamay niya, hinahayaan ang malamig na platinum na dumampi sa mainit niyang balat habang ang distansya ng mga mukha namin ay ilang pulgada na lang ang pagitan.

"Pareho tayong ayaw pumasok mag-isa, right? So, what if we don't?" bulong ko, ang tingin ay bumaba sa labi niya bago bumalik sa kanyang natutulalang gray eyes. "Pasok tayo as a couple. Pero hindi lang basta couple..."

Pinadulas ko ang singsing sa daliri niya.

"Wanna be my fiancée for the night?"