LOGINAno naman kaya ang naisip nitong si Chanden? Ang sarap ng lambingan ng mag-asawa eh nang-iistorbo.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Napatingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Pasensya na, Vivian. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung ‘yung pinakamahalaga sa buhay ko ang mukhang hindi okay.”Sabay-sabay silang nag-“awww,” at namula si Estella. Pinatong niya ang kamay niya sa hita ko, parang sinasabing tama na ‘yan, ba
Estella“Sen,” malambing kong sabi habang marahan kong hinahagod ang dibdib niya. Wala na akong pakialam kung nasa set pa kami ng Star Singer at may mga staff na palinga-linga sa amin. Ang mahalaga, makita niya na wala talaga siyang dapat ikaselos.“Ey, Estella…”Hindi pa ako nakakabawi ng hinga nan
ChansenNabasa ko na ang email ni Kuya Lualhati tungkol sa nakaraan ng aking asawa. May video pa mula sa showroom ng isang car dealer na ilang beses kong pinanood kahit na nanggagalaiti na ako as inis. Kaya ngayon, malinaw na sa akin kung sino talaga ang babaeng iniwan namin ni Estella sa labas ng r
ChansenSinundo ko nga si Estella, gaya ng lagi kong ginagawa. At sa sandaling nakita ko siya sa labas ng studio, parang awtomatikong gumaan ang loob ko. Nakangiti siya, simple lang pero sapat na para makalimutan ko lahat ng pagod sa trabaho.Paglapit ko, agad niya akong binati ng halik. Mabilis lan







