LOGINNagiging maklulit na ang future Daddy, hahaha...
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Tinapik ko ang kamay ni Gianna, saka ko siya tiningnan. “Ready ka na ba?”Umiling siya, pero may ngiti. “Hindi. Pero sasabay ako sa’yo.”Si Kuya Channing na ang naglipat sa akin sa wheelchair at habang ginagawa niya iyon ay sinikap ko na pagaanin ang aking sarili. Gusto kong sanayin ang katawan ko n
Gianna Excited, hindi lang kami kung hindi ang buong pamilya namin ni Chancy. Ito na ang araw na pinakahihintay namin. Ang araw na naudlot dahil sa isang aksidente, ngunit ngayong natapos na iyon ay handa na kami na ipagpatuloy ang pasimula ng aming walang hanggan ng lalaking pinaka-importante sa b
Chansen“Damn, wala ka na naman sa sarili mo!”Halata ang inis at pag-aalala sa tinig ni Kuya Jerome habang naglalapag ng mga dokumento sa table ko. Nandito kami ngayon sa office ng ML Bank at kasalukuyan niyang tine-turn over sa akin ang mga responsibilidad niya bilang CEO.Pangatlong araw ko na it
3 Months Later…Gianna“Hi, dear…” malambing na bati ni Mommy Sarina sa akin nang pagbuksan ko siya ng pinto. Nasa condo pa rin ako, naka-work from home mode, at gaya ng inaasahan, heto na naman siya at bumisita. Bakit? Because I’m pregnant.At oo, iniwan ako ng walanghiyang si Chancy bago ko pa nal







