로그인Para mo na rin sinabing siya ang bakla, wahahaha
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Locked.Tinanggal nila ang signature hero ko.Nag-init ang tenga ko.“Expected,” sabi ni Ryan agad. “Mitch, okay ka lang?”“Okay lang,” sagot ko kahit medyo nauntog ang ego ko. “Marami pa akong hero pool.”Second ban.Isa pa sa mga madalas kong gamitin.The crowd reacted.“Tinarget ka talaga,” sabi
Mitch Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon tumatak pa rin sa isip ko yung sinabi niya na stay close. Simple lang naman. Dalawang salita lang. Pero ewan ko ba kung bakit parang ang dami nitong meaning kapag si Chandler ang nagsabi. Simula nang pumasok kami sa loob ng mall, hindi ko na tuloy al
May dalawang babae na nagbubulungan sa gilid. “Siya yun diba?” “ArmyGamers!” “Ang tangkad nung kasama…” “Boyfriend ba?” Halos mabulunan ako sa narinig ko. Mabilis akong naglakad papunta sa counter, pero naramdaman ko na biglang may humawak sa strap ng bag ko. Hindi malakas, pero sapat para map
Habang papasok ako sa kwarto ko, hindi ko mapigilang mapangiti.Relax at movie day with Ryan.Parang ang simple lang pakinggan. Sine. Popcorn. Konting tawanan. Isang araw na hindi umiikot ang mundo sa draft pick at scrim results.Kailangan ko ‘to. Kailangan ko ng breather dahil sa totoo lang, hindi







