ログインPara mo na rin sinabing siya ang bakla, wahahaha
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
ChancyNapansin ko ang marahang pagbuntong-hininga niya bago muling ibinalik ang atensyon sa ginagawa niya. May bigat sa kanyang kilos, para bang pinipilit niyang ituon ang sarili sa anumang nasa harap niya kahit malinaw na may bumabagabag sa loob niya.Hindi ko na siya inistorbo pa. Hinayaan ko siy
Third Person“Anong ibig niyang sabihin sa sinabi niya? Anong ibig sabihin ng pakikipag-uusap na ‘yon niya sa cellphone?” galit at litong tanong ni Conrado habang mariing nakatitig kay Mang Vergel na ramdam ang pagbilis ng pintig ng kanyang puso, isang kombinasyon ng galit at kaba sa mga narinig. Na
Third Person“Kaya mo bang bayaran ang utang sa akin ng tito ni Lyn?” Malamig at mapanuksong tanong ni Conrado habang akala mo ay kung sinong matikas na nakausli pa ang dibdib sa pagkakatayo, animoy isang pinakamakapangyarihang tao na naghihintay na luhuran siya ni Chanden.Tumiklop ang mga palad ni
ChandenTahimik kong pinagmamasdan si Noelle habang abala siya sa pakikipag-usap kay Scarlet. Kita ko sa mga mata niya ang paggaan ng loob at wala na ‘yong tensyon o alinlangan nanoong nakaraan ay bahagyang bumabalot sa kanya ng makita namin ang babae sa New York at sa aking office. Nakahinga ako na







