ログインWala din naman kasing ba-bra-han... Nyahahaha
Excited dahil matagal ko nang gustong makauwi, makita sina Mama at Papa pati na si Kuya at maramdaman ulit yung simpleng buhay na naiwan ko pansamantala. Pero may kakaibang bigat din sa dibdib ko, dahil sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na araw na magkasama kami ay iiwan ko si Chandler, k
MitchHindi pa rin doon nagtatapos ang lahat.Kahit tapos na ang season at kami ang nag-champion, alam naming may kasunod pa—at mas mabigat pa iyon kaysa sa mga dinaanan namin.Papalapit na ang Honorable World, at bago kami makarating doon, marami pa kaming kailangang pagdaanan. Hindi puwedeng magpa
Ibang laban na ‘to.Hindi na mechanics, hindi na rotations.Salita na.Pagpasok namin sa interview area, agad akong nasilaw sa ilaw. Nakapwesto ang camera sa harap, may ilang content creators sa gilid na nakaabang, at may grupo ng reporters na hawak ang kani-kanilang mic at notes. Sa gitna, nandoon
MitchHindi pa rin nagsi-sink in.Ilang beses ko nang sinubukang ipasok sa isip ko ang katotohanan, pero hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa pagitan ng panaginip at realidad. Panalo kami. Hindi lang basta panalo—kundi panalo laban sa Generals, ang team na matagal nang itinuturing na hal
Napangiti ako nang hindi ko namamalayan.“Grabe ka,” mahina kong bulong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. “Finals na mamaya, pero parang wala kang kalaban kundi tulog.”Umupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa ganitong mga sandali ko siya mas nakikita, yung hindi siya player
ChandlerMatagal ko na itong naiisip, pero ngayon ko lang talaga naramdaman na gusto ko na siyang gawin.Gusto kong ipakilala si Mitch sa mga kaibigan ko—hindi bilang player, hindi bilang sikat na streamer, kundi bilang taong mahal ko. Yung version niya na ako lang ang nakakakita kapag kaming dalawa
Chanton“So,” panimula ni Kuya habang inaayos ang pagkakaupo niya sa tapat ko, sabay sandig sa sandalan ng upuan, “tell me about her.”Agad akong napatigil. Kumunot ang noo ko, hindi dahil naguguluhan ako, kundi dahil alam kong hindi ito basta tanong lang. Alam kong kapag nagsimula na siya, hindi na
HoneyNagkasundo kami ni Chanton na umalis sa susunod na linggo. Sabi niya, wala na raw akong dapat i-stress at siya na ang bahala sa lahat. Flights, bookings, kahit itinerary. Ang kailangan ko na lang daw gawin ay tapusin ang lahat ng pending ko para walang hassle pag-alis namin.At to be fair, tam
Honey“P-Pwede mo na akong ibaba,” sabi ko, pilit na iniiwasan ang diretsong tingin sa kanya. Ramdam ko ang init ng katawan niya kahit may pagitan pa kami. Sobrang lapit, masyadong malapit para sa isang usapang dapat ay seryoso.“Anong sabi ko sayo bago kita iwan dito?” tanong niya.Napatingin ako s
And I swear, hindi ko hahayaang masira yung moment na ’yon.Akala ko okay na siya. Akala ko kailangan lang niya magpahinga, mag-unwind nang konti after everything. Pero bigla siyang lumingon pabalik sa akin at boom, huli ako. Nakatingin pala ako sa kanya ng sobra, yung tipong hindi ko na namalayang







