Se connecterWala din naman kasing ba-bra-han... Nyahahaha
Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Honey“Are you really testing me, baby?” ulit niyang tanong, mas mababa na ang boses ngayon, mas malapit.Pakiramdam ko ay biglang nanuyo ang lalamunan ko. Shit. Kapag nagpatuloy siya sa ganitong tono, sa ganitong tingin, pakiramdam ko ako mismo ang mauunang hindi makakapagpigil.Hindi ko na nagawa
May ilang segundong katahimikan bago muling nagsalita si Honey.“A-are you alone?” tanong niya, bahagyang kinakabahan. “Why don’t you join us?”Tinitigan ko siya nang masinsinan. Hindi lang dahil sa tanong, kundi dahil gusto kong malaman kung totoo ba ’yon. Kung galing ba talaga sa loob niya ang imb
ChantonAkala mo ay may dumaan na anghel. Biglang natahimik ang lahat na para bang may nag-pause ng buong mundo. Walang pumalakpak, walang tumawa, lahat parang hindi alam kung may sasabihin ba sila o dapat ba silang manahimik lang.At dahil alam ng lahat na ako ang hindi nakakakilala kay Jacob, mas
Click.Malinaw na malinaw sa tenga ko ang tunog. Ewan ko kung bakit, pero parang masyado siyang malakas sa moment na ’yon.Akala ko aayos na siya ng upo, pero hindi pa rin siya umatras. Nanatili siyang nakaharap sa akin, bahagyang nakatagilid, parang may binabasang expression sa mukha ko.Bigla akon







