LOGINNapangiti ako, pero sa loob-loob ko, may kung anong kumikirot na excitement. Kung boss fight ‘to, gusto kong siguraduhin na hindi lang ako panalo, gusto kong maramdaman ni Mitch na siya ang pinili ko sa lahat ng laban. “Anong mangyayari sa Level 1?” tanong ko, medyo seryoso na ulit. Umupo si Ate G
Chandler Hindi ko akalaing darating ako sa puntong ganito, yung ako na mismo ang magpaplano kung paano ko iaalok ang buong buhay ko sa isang tao. Hindi ito simpleng “Will you marry me?” lang. Para sa akin, parang final match ito na walang reset button, walang rematch kapag pumalpak. Kaya habang w
Excited dahil matagal ko nang gustong makauwi, makita sina Mama at Papa pati na si Kuya at maramdaman ulit yung simpleng buhay na naiwan ko pansamantala. Pero may kakaibang bigat din sa dibdib ko, dahil sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na araw na magkasama kami ay iiwan ko si Chandler, k
MitchHindi pa rin doon nagtatapos ang lahat.Kahit tapos na ang season at kami ang nag-champion, alam naming may kasunod pa—at mas mabigat pa iyon kaysa sa mga dinaanan namin.Papalapit na ang Honorable World, at bago kami makarating doon, marami pa kaming kailangang pagdaanan. Hindi puwedeng magpa
Ibang laban na ‘to.Hindi na mechanics, hindi na rotations.Salita na.Pagpasok namin sa interview area, agad akong nasilaw sa ilaw. Nakapwesto ang camera sa harap, may ilang content creators sa gilid na nakaabang, at may grupo ng reporters na hawak ang kani-kanilang mic at notes. Sa gitna, nandoon
MitchHindi pa rin nagsi-sink in.Ilang beses ko nang sinubukang ipasok sa isip ko ang katotohanan, pero hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa pagitan ng panaginip at realidad. Panalo kami. Hindi lang basta panalo—kundi panalo laban sa Generals, ang team na matagal nang itinuturing na hal
Maybe I’ve been underestimating how much my words mean to him.Hindi ko napigilang mapangiti rin, lalo na nang maramdaman kong mas hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko, parang ayaw na niya akong pakawalan.“Careful, Estella,” bulong niya habang nakatitig pa rin sa akin. “Kapag palagi mong sinasabi
Chansen“Anong ginagawa mo?” bulalas ni Estella, halos mag-panic sa biglaang pagkilos ko. Nanlalaki ang kanyang mga mata, at halatang hindi niya alam kung hahakbang ba siya palayo o mananatili lang. Sinandal ko siya sa likod ng pinto na kakasarado ko lang, ramdam ko ang biglaang pagbilis ng tibok ng
At aaminin ko, kahit noon pa man, sa tuwing inaangkin niya ako… kahit ramdam kong sarili lang din niya ang pinapaligaya niya, nadadala pa rin ako. Oo, may halong pait at pagkabigo dahil hindi ko maramdaman na para sa akin iyon, pero hindi rin ako immune sa sarap at init na dulot niya.Selfish siya d
Chansen “May problema ba sa banko?” Napaangat ako ng tingin sa tanong ni Estella na may kasamang pag-angat ng kilay habang hawak pa ang tuwalya na pinapatuyo ang kanyang buhok. Nakatayo siya sa harapan ko, nakabathrobe lang, at kahit simpleng ayos niya ay parang hindi niya alam kung gaano siya ka-m







