Mag-log inChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Chansen Pansamantala kong inalis sa isip ko ang usapan namin sa dressing room, ayon na rin sa gusto ni Estella. Tama naman siya. Hindi ko kailangang hayaang sirain ng isang walang kwentang post ni Maui ang araw na ito. Lalo pa at special ang gabi na ‘to para sa kanya. Huminga ako nang malalim h
"Yeah.... Makulit itong si Tristan. Gusto niyang pag-aralan namin," segunda naman ni Apollo."I'm planning it, pero hindi pa naman ako sigurado kung kailan masisimulan dahil may mga kailangan pa akong unahin na gawin. But still," sabi ni Estella sabay tingin kay Tristan. "Thank you for considering."
ChansenPagbaba ko ng motor, agad kong sinuyod ng tingin ang parking area. Medyo malakas pa ang ugong ng mga sasakyan sa tenga ko, pero mas malakas ang tibok ng dibdib ko nang makita ko ang kotse ni Estella. Nandito pa siya.Napangiti ako nang hindi sinasadya. Parang automatic, every time na nakikit
Estella “Ito na ang susuotin mo?” tanong ni Chansen habang kinuha mula sa kamay ko ang flat sandals na pinili ko. Napatingin ako sa kanya, medyo nagtataka. “Oo, bakit? May problema ba dyan kung sakali?” “Wala naman,” sagot niya sabay ngiti ng tipid. “Sabagay, baka mangalay ang paa at binti mo kap







