Mag-log in“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Chancy“You’re finally good to go, Mr. Lardizabal.”Parang may sumabog na liwanag sa dibdib ko sa narinig kong iyon mula kay Dr. Liem. Sa wakas, matapos ang ilang buwan na pagdurusa, therapy, pag-aalinlangan, at tahimik na dasal, heto na ang kumpirmasyon na hinihintay ko.“Thank you, Doc,” masaya ko
At higit sa lahat, na mahalaga siya. Na hindi siya kailanman naging kulang sa mga mata ko.Habang umiikot kami sa mga aisle, hindi maiwasang mapatingin ang ilang tao. Yung iba, simpleng tingin. Yung iba, may konting pagtataka. Pero ‘di ko pinansin. Wala silang alam. Wala silang karapatan.Tumigil ka
Ang swerte ko, hindi lang dahil sa naging parte ako ng buhay ni Chancy, kundi dahil may pagkakataon akong mapabilang sa ganitong klaseng pamilya. Isang pamilyang hindi lang may yaman, kundi may puso at halaga.Bigla kong naisip, pamilya. Anak. Mga anak.Napatigil ako sa pag-iisip. Kailan ba ako huli
"How are you?" tanong ni Chandler, seryoso na ang mukha."I'm doing fine." Ngumiti ako para makita nila na totoo ang sinasabi ko.Tumigil saglit si Chandler at tumingin sa akin ng seryoso. “Hindi mo lang alam, pero proud na proud kami sa ‘yo. You fought hard.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung dahil




![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


