MasukAyan, manginig kayo sa takot! Sorry sa late update. busy lang po sa school ng mga anak ko kaninang umaga kaya late na nakapagsulat para sa nalalapit na moving-up, isang kinder at isang grade 6. Bukas po ay baka hapon na ulit ha. Maraming salamat po!
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
Chanden Kabuwanan na ni Noelle at lagi na siyang nakabestida para daw ready kapag manganganak na siya. Ayon sa kanyang doktor, anumang oras ay maaaring lumabas na ang aming munting anghel. Ramdam ko ang halo-halong emosyon. Kasabikan, kaba, at higit sa lahat, pagmamahal. Pero kahit anong saya ang
NoelleKinaumagahan, sa restaurant ng Empire kami nag-almusal ni Chanden kasama ang kanyang mga magulang. Hindi ko maiwasang mapahanga sa engrandeng disenyo ng lugar, mula sa eleganteng chandeliers hanggang sa malalambot na upuan na tila niyayakap ang sinumang mauupo. Hindi na nakapagtataka, dahil p
Noelle"Ulitin mo nga ang sinabi mo!" mariing sabi ni Chessa, halatang nanggigigil na siya sa galit. Kumuyom ang kanyang mga kamay, at kitang-kita ko kung paano nanginig ang kanyang mga labi sa pagpipigil ng emosyon. Kahit galit ay gusto pa rin niyang poise siya.Juicemiyo Marimar, kung magkakasabun
NoelleMonday, first day of work. Suot ko ang binili kong terno sa mall na nadaanan namin ng pababa na kami dito sa lungsod.Habang hinihintay na mag lunes ay niyaya rin akong mamili ulit ng amo ko ng iba ko pang kakailanganin. Ayaw daw niyang mapulaan ako dahil magiging kapulaan din daw niya iyon d







