Mag-log inInggit much, Chessa.
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChastitySuper and overly protective. Yan ang mga taong nakapaligid sa akin ultimo mga kaibigan ko. Three days muna akong pinag pahinga ni Lander at hindi hinayaang lumabas ng penthouse. Sabi niya ay bilin ng doktor na magrest ako.Dahil ayaw ko namang bigyan pa siya ng alalahanin at alam ko rin na
Chastity“Kamusta ka naman hija?” tanong ni Auntie Lan Lan. Magkakaharap kami sa lamesa at hindi ko kinailangang maghanda ng kahit na ano dahil may dala naman na sila ng aming makakain.“Mabuti naman ho, Auntie,” magalang kong tugon. Kahit na alam naman na nila na ako talaga ang asawa ng anak nila a
LanderHindi nga umuwi si Cha at ako naman ay inimbitahan ni Channing para sa celebration ng pagkakapasa niya sa board. Parang balewala lang sa kanya at sa pamilya niya ang pagiging rank 2 niya samantalang sa palagay ko ay mas deserve niya ang mag rank 1. Kahit ang mga pamilya niya ay napaka genuine
LanderHindi na ako makapaghintay rin na makasal na kay Cha. Yes, nagsasama na kami ngunit iba pa rin kung talagang matatawag ko na siya na asawa. Sa nakalipas na dalawa at kalahating araw ay ‘yon ang inasikaso ko. Grabe rin ang naging trabaho ni Vince para lang matulungan akong maisakatuparan ang b







