LOGINAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Nina“Ho?” gulat kong tanong. Saktong kakababa ko lang ng call namin ni Riz dahil nag-aalala daw siya sa akin ng bumalik ang doktor na dala ang result ng test na ginawa sa akin. Si Chase naman ay sinabihan ko pagdating namin dito na nagpacheck-up na nga ako.“Congratulations, buntis ho kayo.” Hindi
Na-admit ng maayos ang anak ko at nakahinga ako ng maluwag dahil hindi rin naman kakakitaan or kababakasan ng takot ang mukha niya. Okay na ako doon, at least alam ko na magiging maganda lalo ang result ng procedure na gagawin sa kanya dahil sa tingin ko ay maganda ang kondisyon ng katawan niya.Set
“Naku eh, wala pa naman pong sinabi si Chase tungkol doon. Isa pa po eh, hindi ko po magagawang iwan si Riz.”“Huwag mong alalahanin ang mga bata dahil kasama naman din sila. Sa hotel iyon gaganapin kaya kung antukin ay may mga silid na pwede nilang tulugan.”“Ate Nina, wala kang dapat alalahanin. N
Chase“Mukhang happy family kayo ah!” Umiling na lang ako sa sinabi ni Jerome, kahit kailan talaga ay napakaalaskador nito. Kailan kaya ito titigil sa pang-aasar? Siguro ay kapag nakuha na niya si Loren ay magbabago na ito.“Intindihin mo ang sarili mo, alalahanin mo, naghahanap na ng apo si Tita Ro







