LOGINTrabaho muna, Chansen..
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
Estella Nagsimula na kaming magtrabaho pagkatapos ng aming maliit pero meaningful na meeting. Tahimik lang kami nina June at Vivian sa kani-kaniyang ginagawa, pero sa gitna non ay hindi ko mapigilan ang mapangiti. Ang AMS, na dati ay simpleng pangarap lang, unti-unti nang lumalaki. May tatlo na ka
Chansen Great, just great. Simula na ng recording ng Star Singer at sa pag-air nito, ipapakilala na rin si Estella. Hindi lang basta-basta, kundi sa national TV pa! For sure, marami nang makakakilala sa kanya, mga taong walang ideya kung gaano siya ka-special para sa akin. Ayaw ko sana, pero ano pa
Umiling siya, marahan, habang pinaglalaruan ang baso sa kamay niya. “Wala siyang kinuwento sa akin. Ang alam ko lang, nasa probinsya ang mga magulang niya. Every time na nagkukuwento siya tungkol sa kanila, laging masaya ‘yung tono niya. Yung tipong ramdam mong totoo. So, hindi ko talaga naisip na a
ChansenAng saya ng dinner namin, hindi lang dahil masarap ang pagkain, kundi dahil ramdam ko talaga na mas naging malapit kami ni Estella. At syempre, hindi lang “masaya” ang nangyari… kundi mainit din.Honestly, kinakabahan pa rin ako kapag naaalala ko yung ginawa namin. First time ko ring nag-ini







