LOGINMay dahilan ang nararamdaman mo, Chancy.
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
“Tama!” napalakas ang boses ko. “Si Drew nga po ang nagbanggit ng pangalan na ‘yon. Noong ikinuwento niya sa akin ang lahat… ang nangyari. Pero sa pagkakaalam ko po, anak siya ng isang general. Anong kinalaman niya sa babaeng ka-table ni Chancy?”Muling lumalim ang katahimikan.Napatingin ako kay Ch
GiannaPagkarating namin sa harapan ng Wedding Bells, hindi ko naiwasang mapalunok. Ang laki pa rin ng epekto sa akin ng lugar na ito. Ito rin kasi ang nag-asikaso ng kasal dapat namin ni Chancy ng nakaraang taon syempre, recommended by Arnie.Pero ngayon… ibang couple na ang bumalik dahil may anak
Pero hindi na ‘yon ang issue, ‘di ba?Ang issue... nalaman niya.At hindi ko alam kung paano.Tangina. Sino nagsabi?Ang daming tanong na biglaang sumulpot sa utak ko, pero ang tanging nasabi ko lang ay—“Alam mo kung sino si Maui sa buhay ko.." madiin kong sabi na lalong nagpagalit sa kanya."Then
At ngayon, sinasabi ng doktor ko na may pag-asa. Na kung susugal ako, kung haharapin ko ang isa pang operasyon, baka makamit ko na ‘yung bagay na halos mawala na sa panaginip ko, ang makalakad nang tuluyan. Nang walang saklay. Nang walang takot.“What do you mean?” tanong ko habang pinipigilan ang p







