LOGINSyempre naman...
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Estella Concerned sa akin ang mga in-laws ko. Nagsitawagan sila isa-isa, nangangamusta, at halos pare-pareho ang sinasabi—na ‘wag ko raw pansinin ang mga post ni Maui. “Estella, please, huwag mo na lang pansinin ‘yung mga pinopost niya, ha? She's Chansen past, okay,” sabi pa ni Mommy sa kabilang l
Mas humigpit pa ang pagkakahawak niya sa likod ng bewang ko. Ramdam ko ang bigat ng bawat hinga niya habang unti-unti niyang inaangat ang mukha ko gamit ang isang kamay. Ang hinlalaki niya, marahan niyang hinagod sa ilalim ng baba ko, tapos sa gilid ng panga, slow, deliberate, almost tender.“Believ
“What did she do?” tanong ko, bahagyang nag-aalangan, pero curious pa rin. May ginawa siya pagkatapos naming umalis ng gabing 'yon? Wala naman akong nabalitaan.“Yung ginawa niya sa’yo,” sagot niya agad, diretso, walang pasakalye. “Nalimutan mo na ba ‘yon?”Parang biglang lumamig ang paligid. Saglit
“Wow,” sabi niya sa malalim pero playful na tono. “May fans ka pala dito, Mrs. Lardizabal.” Natawa ako. “Hindi naman ‘fan’, noh. Friendly lang.” “Friendly?” ngumiti siya. “Friendly ba ‘yung may spark sa mata?” Napasinghap ako at napairap. “Grabe ka talaga, Sen. Parang may built-in lie detector ‘y







