บทที่11 คนทุเรศที่คบมาสามปี

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

“หึ!” เคนโซ่ทำเสียงในลำคอถูกใจกับสิ่งที่ตัวเองคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด รีบกดรับสาย เมื่อเห็นว่าเอวาโทรเข้ามา

“ฮัลโหลที่รัก”

“วันนี้ว่างเหรอถึงใจดีจะให้เอวาไปหาที่คอนโด” เอวายกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทันความคิดเขา

“ที่รักมาเถอะ ผมอาบน้ำรอนะครับ อยากให้ที่รักมากอด” เคนโซ่พูดด้วยเสียงออดอ้อน

“แค่กอดเองเหรอ” เอวาถามออกไปอย่างรู้สึกเกลียด และอยากให้เขาพูดธาตุแท้ออกมา เพื่อให้ตัวเองตัดใจได้เด็ดขาด

“ที่รักอยากนอนกับผมไม่ใช่เหรอ เราโตกันแล้วผมว่าก็ดีนะ ถ้าเราจะมีอะไรกัน ที่รักก็ควรจะได้ลองจริงไหม และต่อไปเราก็จะได้นอนด้วยกันบ่อยๆ ทุกครั้งที่มีโอกาส ที่รักอย่าไปสนใจที่ผ่านมาเลยนะครับ กับคนอื่นผมก็แค่ต้องการเซ็กซ์ แต่กับที่รัก….”

“เคนโซ่ฟังนะ นายคิดว่าฉันจะยังอยากเอากับนายงั้นเหรอ คนที่นอกใจฉันไปเอากับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เพราะแค่นายคิดว่าฉันเป็นของตาย ที่นายทำอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เพราะรักฉันหรอกเคนโซ่ นายหมดรักฉันไปตั้งนานแล้วตั้งแต่นายมีชื่อเสียง นายก็ไม่เห็นหัวใครอีกเลย ตอนนี้นายแค่เสียดายที่นายยังไม่ได้ฉัน ก็แค่นั้น แต่มันเป็นเรื่องดีที่สุดในชีวิตฉันเลยรู้ไหม เพราะนายจะไม่มีวันได้แตะตัวฉันอีก ฉันขยะแขยงนายเคนโซ่” เอวาตอบกลับอย่างเจ็บแสบ

“เอวาหมายความว่าไง” เคนโซ่ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจสิ่งที่ได้ยิน

“ก็หมายความว่า ฉันจะไปเอากับคนอื่น ที่ไม่ใช่นาย นายไม่มีวันได้ฉันหรอก นายบุญไม่ถึงหรอกเคนโซ่ รู้ไว้ซะด้วย อย่าได้หวัง” เอวาพูดเพราะรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้จะประชดอะไร ยังไงฉันก็ไม่ยอมนอนกับคนทุเรศแบบเขาหรอก

“หึ! อย่าพูดเลยเอวา ที่รักทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ในเมื่อใจที่รักอยู่กับผม ที่รักรักษามันไว้ให้ผมความบริสุทธิ์ของคุณน่ะ คุณคิดมาตลอดว่ามันมีค่ามาก และคิดว่ามันคู่ควรแค่ผมเสมอ เลิกงอนเอวา แล้วมาหาผมตอนนี้เลย” ยกยิ้มอย่างมั่นใจกับสิ่งที่พูดออกไป

เอวาหัวเราะ ตลกคำพูดของเขา พอไม่มีคำว่าหลงเข้ามาครอบงำ ผู้ชายอย่างเคนโซ่ ก็เป็นแค่ไอ้คนทุเรศหลงตัวเอง “เดี๋ยวก็รู้ว่าฉันจะทำรึเปล่า” เอวาพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น แล้วก็กดตัดสายไป

เอวาตัดสินใจทักหาพี่เลโอ ต้องเป็นเขาเท่านั้น อะไรก็ไม่รู้ทำให้ฉันคิดแบบนั้น แต่ที่รู้คือ ฉันรู้สึกใจเต้นเมื่อมองสบตาเขา และไม่นึกรังเกียจอะไรเขาเลย แม้กระทั่งตอนที่เขาเพิ่งออกกำลังกายเสร็จ เขาไม่มีกลิ่นเหงื่อเลยวันนั้นที่ยืนใกล้กันตัวพี่เขาหอมมาก ชอบกลิ่นพี่เขาจัง ใช้น้ำหอมอะไรนะ ทำไมกันนะทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น รู้สึกดีกับพี่เลโอไปหมดทุกอย่างทั้งที่เพิ่งรู้จักกัน แต่แบบนี้ก็ดีแล้วนี่น่า ฉันก็รู้สึกดีกับพี่เขา และในเมื่อพี่เขาบอกว่าตัวเขาเป็นเหมือนสวนสนุก ตอนนี้ฉันอยากเข้าไปเล่นในสวนสนุกของพี่เขาแล้วนี่น่า ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เอวาตัดสินใจทักหาเลโอ

เอวา เอเวอลิน : พี่เลโอว่างไหมคะ

เลโอ : ครับว่าง

เอวา เอเวอลิน : คืนนี้เราไปดื่มกันไหมคะ

เลโอ : พี่ไปได้ แต่เราไปได้แน่เหรอ

เอวา เอเวอลิน : ไปได้สิคะ เอวาโสดจะไปไหนก็ได้ เอวาเลิกกับเขาแล้วค่ะ พี่ไปเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมคะ พี่ไม่มีคนหวงไม่ใช่เหรอ

เลโอ : ได้ครับ

เอวา เอเวอลิน : ส่งสติกเกอร์รูปหน้ายิ้ม

เลโออ่านข้อความแล้วก็ปิดมือถือเก็บใส่กระเป๋ากางเกง ยืนสูบบุหรี่ไปเงียบๆ

“เลโอมึงนัดกับใคร กูเห็นนะ” เอเดนถามขึ้นมาหรี่ตามองอย่างจับผิด

“เสือกมึงน่ะ กูก็นัดของกูปกติ”

“อ้าว! ไอ้เวรนี่ บอกหน่อยก็ไม่ได้” เอเดนบ่นเพื่อนรักไปตามประสา

เลโอส่ายหัวแล้วยิ้ม “ไปกินเหล้ากับไอ้คิวรึเปล่ามึงน่ะ”

“มันเลื่อนนัดนะเลโอ มึงยังไม่รู้เหรอ มันไม่สบาย มันฝากน้องคริสมาบอก กูเจอน้องเมื่อเช้าถึงได้รู้ แต่เดี๋ยวมันคงLine บอกพวกเราทุกคนเองแหละ เห็นน้องมันบอกว่าป่วยนอนซม”

เลโอพยักหน้า

“แล้วไง ถ้ามีงอยากแดกเหล้า กูไปกินเป็นเพื่อนก็ได้นะเลโอ” เอเดนพูดยิ้มๆ

“เอเดน วันนี้กูมีนัดแล้วไง”

“แหม! เดี๋ยวนี้ผู้หญิงสำคัญกว่ากู”

“แล้วมาเบลสำคัญมากกว่ากูไหมเอเดน กูเห็นเบลสั่งมึงหยุดทำอะไร มึงก็ตามใจมันทุกอย่าง แบบนี้เขาเรียกซ้อมกลัวเมียรึเปล่าวะ” เลโอแกล้งแซวกลับบ้าง

“ไอ้เวรเลโออย่าพูดไป มาเบลมันตบปากมึงนะ เมียอะไรล่ะ แขนยังไม่ได้จับเลย”

เลโอหัวเราะ “ทำตัวดีๆ หน่อยมึงน่ะ เบลมันจะได้ใจอ่อน เลิกมองสาว เลิกปากดีทักทายไปทั่ว”

“กูก็พยายามอยู่ ว่าแต่มึงเถอะเลโอ จะไม่บอกกูหน่อยเหรอว่านัดกับใคร คอนโดมึงแต่งใหม่อยู่ไม่ใช่เหรอ มีที่ลงรึเปล่า กูให้ยืมห้องได้นะ” เอเดนแซวหรี่ตามองส่งยิ้มล้อ

“พอเลยเอเดนกูเพิ่งนัดกันครั้งแรกไม่ได้จะไปทำอะไรหรอก น้องเขาอยากไปดื่มเฉยๆ แหละ และอีกอย่างที่มึงยังไม่รู้ กูซื้อเพนต์เฮาส์แล้ว ตกแต่งเสร็จแล้วด้วย ส่วนคอนโดที่แต่งใหม่เพราะกูจะขาย” เลโอยักคิ้วให้เพื่อน

“เพนต์เฮาส์ THE ONE 98 ของคุณแม่วิคเตอร์เหรอ” เอเดนทำตาโต มองเลโอทึ่งๆ

“ใช่ไง เดินทางสะดวกดี เดี๋ยวพวกเราก็จะเรียนจบแล้ว กูว่าสะดวกมากเดินทางง่าย เลยซื้อดีกว่า ไหนๆ ก็ของแม่เพื่อนด้วย คนกันเอง”

“รวยจังครับเสี่ยเลโอ ว่าแต่จะพาใครไปเปิดห้องเหรอครับ ผมอยากรู้ คนแรกที่ได้ประเดิมใครกันนะ รึจะให้กูไปนอนกับมึงก่อนเอาฤกษ์เอาชัย” เอเดนพูดติดเล่นไปตามประสา

“เออ! มีแล้วจะบอก กูไปนอนคนเดียวเองได้ครับ มึงไม่ต้อง” เลโอพูดตัดบท เอเดนหัวเราะไม่ได้อะไร