MasukShare
ตอนที่ 3/1 รูมเมท รูมใจ
Tanggal publikasi:
2026-09-19 19:24:05จอมนรีขับรถมาส่งเพื่อนทั้งสองที่หอพักในนอกของมหาวิทยาลัย ที่นี่จะมีอาคารที่พักอยู่ทั้งหมดหกตึก แยกเป็นหอพักหญิงสี่ตึก และหอพักชายสองตึก เป็นหอพักสูงแปดชั้น สามารถเลือกได้ว่าจะอยู่กันกี่คนมีห้องสองคน สามคน และสี่คน ราคาห้องเป็นไปตามจำนวนคน
หากคนน้อยราคาก็จะสูงกว่านั่นเอง แต่มันก็ยังถูกกว่าออกไปอยู่หอนอก และที่นี่ก็มีคนคอยดูแลตลอดจึงมีความปลอดภัยสูง ปาเจราเลือกอยู่ห้องสองคน เช่นเดียวกับจรูญ หอในนอกจะไม่สามารถเลือกรูมเมทเองได้ จะเป็นทางกองกิจการนิสิตที่จัดสรรมาให้ หอพักจะตั้งเป็นชื่อดอกไม้ หอพักหญิงประกอบไปด้วย หอพลับพลึง พุดตาน ลานไพลิน และเทียนกิ่ง ปาเจราอยู่ตึกลานไพลินส่วนหอพักชายจะมีหอพักพยับเมฆ และพยับหมอก จรูญอยู่ตึกพยับเมฆ “ขอบใจนะ อุตส่าห์มาส่ง กลับดีๆ ล่ะ” ปาเจราบอกจอมนรีแล้วก็โบกมือร่ำลากัน “อื้อ แล้วคุยกันในไลน์นะ” จอมนรีตอบเพื่อนด้วยรอยยิ้ม ทั้งสามคนแลกเบอร์แลกไลน์กันและยังตั้งชื่อแก๊งด้วยว่า “อัญมณีแห่งตะวันออก” หลังจากนั้นจอมนรีก็ขับรถกลับคอนโดมิเนียมที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลกันมากนัก ปาเจราเข้ามาในห้องก็เห็นว่ารูมเมทของเธอ กำลังล้างจานอยู่ที่ซิงค์ล้างจานบริเวณระเบียงห้องด้านนอก การเข้าปีหนึ่ง สิ่งที่น่ากังวลอีกเรื่องของการอยู่หอในคือรูมเมท หลายๆ คนเจอประสบการณ์ที่ไม่ดีนัก แต่ทว่าเธอโชคดีกว่าใครๆ ที่ได้รูมเมทน่ารัก หลังจากคลุกคลีกันมาเกือบสองอาทิตย์ก็พอจะรู้นิสัยใจคอกันบ้างแล้ว “กลับมาแล้วเหรอ” ชเล หรือ เล แย้มยิ้มทักทาย “จ้า” ปาเจรายิ้มรับ พลางถอดรองเท้าแล้วก็เก็บรองเท้าผ้าใบวางบนชั้นวางรองเท้าที่อยู่บริเวณประตูทางเข้า ชเล สาวหมวยจากภูเก็ต เธอเรียนคณะทันตแพทย์ แถมมีดีกรีเป็นดาวมหาวิทยาลัยพ่วงท้ายมาด้วย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเก่งและสวยระดับไหน ชเลน่ารักนิสัยดี รักสะอาด แถมชื่อเล่นยังเรียกคล้ายๆ กันอีก ดูเหมือนว่าทั้งคู่เข้ากันได้เป็นอย่างดี “เล กินอะไรมาหรือยัง เราซื้อขนมโตเกียวไส้ครีมกับไส้เค็มมาฝากน่ะ” ปาเจราเอ่ยกับรูมเมทก่อนจะถือถุงขนมไปวางไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือของชเล ที่อยู่ติดกับโต๊ะของเธอ “ขอบใจนะ” ชเลแย้มยิ้มตอบก่อนจะหันไปเช็ดมือเช็ดไม้กับผ้าเช็ดมือสีชมพูหวานแหววเรียบร้อยก็เข้าเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอ่านหนังสือ พร้อมกับหยิบขนมขึ้นมากิน ส่วนปาเจราก็เข้าไปในห้องน้ำโยนเสื้อชอปของไอ้พี่เตชลงกะละมัง ที่เธอตีผงซักซอกจนขึ้นฟองดีแล้วไปนอนแอ้งแม้งใต้น้ำจากนั้นเธอก็ไปอาบน้ำต่อ เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จก็มาซักเสื้อชอปเพื่อเอาคราบไอศกรีมที่เลอะเปรอะเปื้อนเสื้อออก ขยี้ไม่กี่ทีก็ไม่เหลือคราบและสะอาดเอี่ยมอ่อง “แช่น้ำยาปรับผ้านุ่มให้หน่อยละกัน” ปาเจราพึมพำกับตัวเอง ว่าแล้วก็นำเสื้อชอปแช่น้ำยาปรับผ้านุ่ม แล้วก็ออกจากห้องน้ำไปเปลี่ยนใส่ชุดนอน พอเป่าผมด้วยไดรส์จนแห้งสนิทดีแล้ว ก็หันมาเจอชเลที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะของเธออย่างนึกชื่นชม เพราะชเลขยันมากผิดกับปาเจราอย่างสิ้นเชิง ปาเจราเลือกที่จะไม่อยากรบกวนเพื่อน ปกติทั้งคู่ก็คุยกันน้อยมาก เธอคิดว่าคงเป็นช่วงแรกๆ ของการรู้จักกัน แต่ต่อไปก็คงสนิทด้วยไม่ยาก ปาเจราล้มตัวลงนอนบนเตียงขนาดสี่ฟุตของตัวเอง ไถสมาร์ตโฟนเสพโซเชียลไปสักพัก ผ่านไปราวยี่สิบนาที ก็นำเสื้อ ชอปออกไปตากที่ระเบียงห้อง แล้วก็กลับเข้ามากระโดดขึ้นเตียงนอนของตัวเอง ชเลเหลือบมองเวลาที่นาฬิกาตั้งโต๊ะเวลาประมานสามทุ่มแล้ว หันมาที่เตียงของปาเจราอีกที ก็เห็นว่าเธอผล็อยหลับไปแล้ว ชเลจึงเดินไปปิดไฟบนเพดาน เปิดไว้เฉพาะไฟบริเวณโต๊ะอ่านหนังสือของตัวเองเท่านั้น เพราะเกรงว่าแสงสว่างจะไปรบกวนการพักผ่อนของเพื่อน เช้าวันต่อมา... ปาเจรางัวเงียตื่นขึ้นมา เปิดปากหาวหวอดพลางขยี้ตาไล่ความง่วงงุน เมื่อปรับโฟกัสสายตา ก็เห็นว่าชเลกำลังรีดชุดนิสิตบนโต๊ะรีดผ้าเพื่อเตรียมออกไปเรียนภาคเช้า วันนี้ปาเจรามีเรียนภาคบ่ายเลยไม่จำเป็นต้องรีบอะไรนัก “วันนี้มีเรียนเช้าเหรอ?” ปาเจราเอ่ยถามชเลด้วยเสียงงึมงำ “อื้อ” ชเลตอบด้วยความยิ้มขันมองเพื่อนที่ยังตื่นไม่เต็มที่ มิหนำซ้ำยังนั่งสัปหงกอยู่บนเตียง “เอ้อ เจ เราเห็นเจตากเสื้อ ชอปวิศวะไว้ ของใครอะ?” ชเลเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เพราะแปลกใจที่เห็นมีเสื้อชอปตากอยู่ที่ระเบียง ปาเจราก็ไม่ได้เรียนวิศวะเสียหน่อย
Bab terbaru
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 56/2 (The End) ปรับความเข้าใจ
“จะทำทุกที่เลย ห้องครัว รับแขก ห้องนอน แล้วก็จะพาไปล่อที่สวนยางด้วย” คนตัวโตแกล้งเย้าพลางยิ้มกรุ้มกริ่มเจ้าเล่ห์“นายจะบ้าหรือไง เดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอก” เขาคงไม่บ้าทำแบบที่พูดจริงๆ ใช่ไหม?“ที่นี่ตอนนี้ไม่มีใครนอกจากเรา คนงานจะมากรีดยางก็เช้ามืดนู้น อย่าห่วงไปเลยน่า ทำใจให้สบาย อ้าขากว้างๆ ให้ฉันก็พอ คิดถึงตรงนี้เธอเป็นบ้าเลยรู้ไหม?” ว่าแล้วเตชก็กดปลายนิ้วขยี้ตรงเป้ากางเกงของเธอแรงๆ อย่างหื่นกระหาย จากนั้นเขาก็ถอดกางเกงขาสั้นของตัวเองออก ตามด้วยถอดกางเกงยีนของเธอออกไปรวดเดียวพร้อมกับกางเกงชั้นในตัวบางแนบเนื้อลำแข็งใหญ่เท่าข้อมือเด็กผงาดง้ำแถมหัวบานแดงโร่มีน้ำเยิ้มๆ ปริ่มออกมาด้วย เขาจับปลายหัวมนไร้เครื่องป้องกันจรดที่ปากทางรักสีชมพูสดถูไถไปมาทันทีแบบไม่ให้เธอตั้งตัว “อื้อ นะ นาย” เธอเรียกเขาเสียงสั่นพร่า จากนั้นเตชก็ใช้หัวเห็ดแดงๆ งัดขึ้นลงกับจงอยสีหวานเหนือเนินสวาท น้ำหวานตามธรรมชาติหลั่งไหลพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายจนช่องทางรักเริ่มเปียกลื่น เขากดหัวมนทู่จ่อมจมลงไปที่ปากทางช้าๆ“อ๊า~ ฟิตกว่าเดิมอีกเจ” เตชแหงนหน้าเชิดขึ้นสูดปากระบายความเสียดเสียวที่ได้รับ แน่ล่ะที่แน่นขนาดนี้เพราะไม
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 56/1 ปรับความเข้าใจ
คร่อกกก...ท้องของเธอส่งเสียงร้องโครกครากขึ้นมา เพราะเขาไม่ให้เธอกินข้าวด้วยน่ะสิ ในตู้เย็นตอนนี้มีอะไรให้กินบ้าง? เธอเดินไปเปิดตู้เย็น ดีนะที่ยังมีนมกับขนมปังให้เธอได้กินรองท้องเธอหันไปค้อนแขวะเขาและถลึงตาใส่ชิ ไอ้คนขี้งกเอ้ย!...ปาเจรากินขนมปังกับนมประทังชีวิต ส่วนเขากินคนเดียวหมดเถาปิ่นโต ทั้งกับทั้งข้าวพลางลูบท้องตัวเองบ่งบอกว่าอิ่มแปล้สายฝนยังคงกระหน่ำลงมาไม่ขาดสายไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ ทั้งคู่สบตากันแวบหนึ่งก่อนที่เตชจะเอ่ยถามขึ้น“เธอตั้งใจเอาข้าวมาให้ฉันแค่นี้เหรอ?”“ก็...อื้อ” ปาเจราหลบตาเขา ทั้งที่มีเรื่องจะพูดกับเขาอีกมากมาย เธอบีบมือตัวเองแน่นจนเหงื่อซึมที่ฝ่ามือไปหมด“เธอสวยขึ้นนะ” คราวนี้เขามองเธออย่างพินิจพิจารณาทีละส่วนอย่างเปิดเผยไม่ลอบมองอีกต่อไป“อือ ขอบใจ” “หลังจากเลิกกับฉันไป ลองไปล่อกับใครหรือยัง มันทำให้เธอมีความสุขเท่าฉันไหม?” เตชถามยียวนกวนโทสะคนตัวเล็ก เขารู้ว่าเธอไม่ทำแบบนั้นหรอก แต่เวลาที่แกล้งแหย่เธอให้โมโหแล้วเห็นเธองอนแบบนี้มันน่ามันเขี้ยวชะมัด!“ไอบ้านี่ หึ!” คนตัวเล็กพรวดพราดลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ ปากหมาเหมือนเดิมไม่มีผิด...ปาเจราต้อง
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 55/2 ประชดประชัน
“งั้นก็เอาปิ่นโตไปให้พี่ชายเราที อยู่ที่บ้านสวนนั่นแหละ” ชเลพยักหน้ารับ ปาเจราตอนนี้กำลังเล่นอยู่กับเจ้ายูมี ที่อ้วนพีเปลี่ยนจากแมวกลายเป็นหมู มันคงสุขสบายดี มันร้องเหมียว เหมียว มันจำเธอได้ เธอเกาคางให้มัน มันก็หลับตาพริ้มทำหน้าฟินอย่างมีความสุข“แกอยู่นี่สบายดีใช่ไหม ยูมี”“เมี๊ยว~ เมี๊ยว~”ธารทิพย์ยื่นปิ่นโตหนึ่งเถามาให้ชเล เธอยื่นมือไปรับพร้อมกับร้องเรียกปาเจรา“เจ ไปกันเถอะ” ปาเจราพยักหน้ารับแล้วก็เดินตามชเลมาทั้งสองคนขับมอเตอร์ไซด์กันออกมาโดยปาเจราเป็นคนซ้อนด้านหลัง สวนอยู่ไม่ไกลจากบ้านนักชเลเอารถเล็กมาจะสะดวกกว่า“พี่ชายเราน่าจะอยู่ที่บ้านสวน” เมื่อมาถึงยังบริเวณบ้านสวน ชเลก็ชี้มือไปยังตำแหน่งบ้านหลังที่อยู่ไม่ไกลนัก “เจ เดินเอาปิ่นโตเข้าไปในบ้านได้เลย พี่ชายเราน่าจะอยู่ที่นั้นล่ะ”“อื้อ” ปาเจราพยักหน้ารับ กะจากสายตาจากตรงนี้ไปที่บ้านหลังนั้นคงขับมอเตอร์ไซด์เข้าไปต่อไม่ได้แล้ว เพราะค่อนข้างจรุขระจากเนินดินบรื้นนนน....“อ้าว!”พอปาเจราหันไปดูอีกที ก็เห็นว่าชเลเขารถมอเตอร์ไซด์ออกไปแล้วและทิ้งเธอไว้ที่นี่ ยัยเลนะยัยเล...ปาเจราจึงเดินเข้าไปในบ้านที่ดูจะเงียบเชียบเหมือนว่
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 55/1 ประชดประชัน
แล้วไอ้วน Loop เดิมๆ ที่ว่า ไม่ใช่ว่ามันชิวๆ แต่มันเต็มไปด้วยความเครียดที่ห้ามพลาดเด็ดขาด เพราะความผิดพลาดคืออันตรายระดับชีวิต พลาดแค่นิดเดียวแท่นอาจระเบิดได้เลย ชเลรู้ว่าจะติดต่อพี่ชายได้ช่วงเวลาไหน เธอจึงได้ติดต่อหาเขา ชเลเปิดวิดิโอคอลขึ้นมา“เป็นไงบ้างพี่สบายดีไหม” ชเลโบกมือทักทาย“[อื้อ สบายดี แล้วเราล่ะ]”“สบายดี อ้อ เจกลับมาพอดีเลย” ชเลแพนกล้องไปที่คนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้ามา เตชก็แอบมองไปทางเธอนิดๆ แล้วก็หันมาคุยกับน้องสาวต่อ“เจ ผอมลงตั้ง 5 โลแหนะ กินอะไรก็ไม่อร่อย แต่ผอมแบบนี้คนยิ่งมาจีบเลยรู้ปะ พี่พลาดแล้วล่ะ ที่เลิกกับเจ” แล้วประโยคต่อมาก็แอบป้องปากกระซิบกระซาบกับพี่ชาย “แต่ว่าตอนนี้เจยังไม่มีแฟนใหม่นะ”น้องสาวเริ่มเป่าหูพี่ชายว่าต้องรีบกลับมาง้อขอคืนดี ปาเจราผอมลงจากเดิมจริงๆ เพราะเลิกกับเขาก็ไม่เจริญอาหาร นอนก็ไม่เต็มอิ่ม ปาเจราหันมามองทั้งสองคนคุยกันก่อนที่เธอจะนั่งลงที่เตียงของเธอ เพิ่งจะได้ยินเสียงเขา เพราะชเลติดต่อกับเขาไม่ได้มาหลายวัน“แล้วพี่หายไปเลย คิดถึงนะเนี่ย”“[งานยุ่งด้วย เลิกงานก็กลับห้องพักเลย]”“อ๋อ แล้วจะขึ้นฝั่งเมื่อไรอะ”“[อีก 15 วัน]”“จะ
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 54/2 ตัดขาด
“ใครเศร้าวะ ไม่มี๊” เตชสวนเพื่อนทันควันเสียงสูง?“ทำไมเลิกกันวะ ก็เห็นไปกันได้ดีแท้ๆ” วายุซักฟอกเพื่อนตัวดี ไปทำวีรกรรมดีๆ อะไรอีกล่ะ หญิงถึงได้ทิ้ง“กูก็แค่เอาเบื่อแล้ว ปล่อยแม่งไปหาผัวใหม่เหอะถ้ามันคิดว่าจะหาได้ มันโดนกูตอกจนโบ๋ขนาดนั้น หึ” เขาแค่นเสียงในลำคอในใจยังมีความกรุ่นโกรธปาเจราอยู่ไม่น้อย “เพราะปากมึงเป็นงี้ไง ดีแล้วที่น้องเขาไปมีคนใหม่น่ะ ให้เขาเจอคนดีๆ เหอะ สมน้ำหน้ามึงแล้ว” ภิภูแดกดันเพื่อน สำหรับภิภูมองว่าปาเจราเป็นคนดีคนหนึ่งเลย ไอ้เพื่อนเหี้ยมันพลาดแล้วที่ปล่อยให้น้องหลุดมือไป“ไอ้สัส ปั่นเก่งนะมึง กูคิดว่าเครื่องซักผ้า ไอ้ห่า”“เออ อย่างมึงต้องโดนแบบนี้จะได้สำนึก อย่าร้องไห้เป็นหมาร้องหาเจ้าของล่ะ” ภิภูสัพยอกหยอกเย้าขำๆ ไม่ได้จริงจังนัก“สัส! คนอย่างกูนี่นะจะร้องให้คนอย่างมัน เหอะ ไม่มีทาง”หลังจากเหล้าหมดไปหนึ่งกลม...“ฮือ~ ทำมายเจต้องบอกเลิกกูด้วยว่ะ ฮือ~” เตชที่เมาแอ๋ เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ที่ถูกสาวบอกเลิก จนภิภูต้องถ่ายคลิปเอาไว้เป็นหลักฐาน เอาไว้ล้อมันหลังจากสร่างเมา ไหนคนที่บอกว่าไม่เศร้าไปอยู่ที่ไหนแล้ว“เฮ้ย มึงเมาแล้ว กลับๆ” วายุเข้ามาหิ้วปีก ภิภูก
Cruel Engineering วิศวะทรงโจร ตอนที่ 54/1 ตัดขาด
“แกร็ก”เสียงเปิดประตูที่คอนโดฯของเตชดังขึ้น ปาเจราเดินเข้ามาในห้อง เธอไม่เห็นว่าเขาอยู่ในบริเวณโซนรับแขก ก็คงจะนอนอยู่ในห้องล่ะมั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“นาย ฉันเอง” ปาเจราส่งเสียงเรียกเขา ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา เธอเอาหูแนบไปที่ประตูหังเสียงความเคลื่อนไหว แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมา ปาเจราจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไปข้างใน และเห็นว่าเขาหลับอยู่ หลับลึกมาก คงจะเหนื่อยมากจริงๆ เธอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ขอบตาเขาดำคล้ำ คงเพราะอดหลับอดนอนทำงานส่งให้เธอ เตชค่อยๆ ปรือตาลืมขึ้นมาก็เห็นว่าเธอคุกเข่าลงข้างเตียงมองเขาอยู่“เธอเข้ามาทำอะไร?” คิ้วเข้มเลิกสูงเป็นเชิงคำถามและรู้สึกแปลกใจด้วยที่เห็นเธอที่นี่“คือ ฉะ ฉัน อ้อ เข้ามาเก็บของไง” ไม่รู้ว่าจะใช้ข้ออ้างอะไรที่ต้องเข้ามาที่นี่อีก“อ๋อ” เขาลุกพรึ่บขึ้นมาจากเตียงและลุกจากเตียงไปที่ตู้เสื้อผ้าพร้อมกับยกกระเป๋าล้อลากขนาดสิบแปดนิ้วออกมา“ของของเธอฉันเก็บเอาไว้ให้หมดแล้ว ฉันรู้ว่าเดี๋ยวเธอคงกลับมาเอา เอาไปสิ” เขาพูดอย่างไม่ยี่หระพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาส่งให้เธอ ปาเจราหน้าถอดสี เธอแสดงสีหน้าไม่ถูกว่าจะต้องรู้สึกอย่างไรกับสถานการณ์แบบนี้ ทั้งท
Anda juga akan menyukai
เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)
บีน่าเลดี้13.9K DibacaBAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก
Badstyle_40.5K Dibacaพิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส11.1K DibacaBAD KLEIN ของหวง (วิศวะ)
Badstyle_16.7K Dibacaโยธาคลั่งรัก
มิลค์เมษา1.9K Dibacaพื้นที่ขอรัก Zone W_III
Baby_Snow453 DibacaDevil In Love ปีศาจร้ายมัดหัวใจยัยหน้าใส
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง360 Dibaca[1] SEXY GRIL รัก ร้อน แรง
RiTAA229 Dibaca
