C2

KELLY JOANNE

“Miss, wait lang—”

“Bakit po?”

“Balik ka po sa loob,” sagot niya sa akin.

“Akala ko po cut-off na?”

“Kung gusto niyo pa rin po mag-apply ay sumama ka na lang po sa akin,” sabi niya sa akin kaya naman huminga muna ako ng malalim at sumama ako sa kanya. Ayaw ko naman na mag-inarte pa dahil hinabol na nga niya ako eh.

Habang naglalakad kami ay bumalik na naman ang kaba na nararamdaman ko ngayon. Ewan ko ba pero sobrang kinakabahan talaga ako. Feeling ko kasi ay may kakaiba na mangyayari ngayon. Sumakay kami sa elevator at umakyat sa taas. Tahimik lang ako hanggang sa nakarating na kami sa iba pang mga applicants.

By batch ang interview nila. At dahil huli ako kaya ako na ang pinakahuli. Medyo naloka ako dahil ako na lang talaga mag-isa. Hindi pa nila ako isinabay sa tatlong nauna. Ako naman itong nakaupo lang dito matiyagang naghihintay na matapos ang iba. Medyo nahihiya ako dahil hindi ko nga natapos ang pag-aaral ko tapos mag-aapply ako bilang secretary pero isang taon na lang naman na sana ‘yon. Ang mga kasabayan ko ay halatang  mga college graduate.

“Miss Mallen, it’s your turn na po,” nakangiti na sabi sa akin ng isang babae.

Kaya naman inayos ko muna ang skirt ko at naglakad na ako papasok sa loob ng room. Kinakabahan man ay kailangan ko ito para sa anak ko. Hindi ko man alam kung matatanggap ako pero gagawin ko ang best ko.

Iniwan rin ako ng naghatid dito kaya nilalamig ang mga kamay ko. Dahil hindi ko inaasahan na si Daddy Ninong ang nasa harapan ko ngayon. Seryoso lang ang mukha niya.

“Good morning, Sir,” kinakabahan ko na bati sa kanya.

“Sit down,” utos niya sa akin kaya naman umupo ako.

“Why should I hire you?” tanong niya sa akin.

“To be honest, Sir. It’s my first time  to work but if you hired me, I’ll do my best to–”

“So, wala pang experience?”

“Willing to learn po ako, Sir.” kinakabahan na sagot ko sa kanya lalo na nakatingin lang siya sa mga mata ko.

“Kaya mo bang maging all rounded?” tanong niya sa akin.

“Opo, kaya ko po,” sagot niya sa akin.

“Kaya mong gawin ang lahat?”

“Kakayanin ko po,” sagot ko sa kanya.

“You’ll start tomorrow.”

“Tanggap na po ako?”

“Ayaw mo ba? Mas gusto mo ba sa company ng daddy mo?” tanong niya sa akin at hindi ko alam kung biro ba ‘yon o hindi. Tumayo na siya para umalis.

Mabilis akong tumayo at lumapit ako sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit. Masaya kasi ako at hindi ko kasi inaasahan na tatanggapin niya ako. Lalo pa alam ko na magkaibigan sila ni daddy.

“Thank you po, Daddy Ninong.”

“Dito sa office ay hindi mo ako ninong. I’m your boss kaya gawin mo ang trabaho mo,” sabi niya kaya mabilis akong lumayo sa kanya.

“I’m sorry po, Sir. Masaya lang po ako,” nahihiya na sabi ko sa kanya dahil ang seryoso niya pala talaga dito sa office niya.

“Just be on time and don't be late. Dahil ibibigay ko ang trabaho sa iba kapag hindi mo kayang maging on time sa trabaho mo,” sabi niya sa akin bago siya lumabas.

“Gagalingan ko sa trabaho ko, Daddy Ninong. Ayaw kong masayang ang pagkakataon na binigay mo sa akin,” sabi ko sa sarili ko at lumabas na rin ako dito.

Dadaan muna ako sa HR para ibigay ang mga requirements ko. Mabuti na lang talaga at naisip ko last time na kumuha ng ibang mga kailangan ko. Dahil nga balak ko na talagang maghanap ng trabaho. Ang iba namang requirements na wala ako ay to be follow na lang. Hindi naman strict ang HR nila mas maldita pa kanina ang nasa reception area.

Wala naman akong gagawin kaya uuwi na ako. Nahihiya rin naman kasi ako na magtagal pa dahil pinakisuyo ko lang ang anak ko. Bigla ko tuloy naisip kung paano ang anak ko bukas. Kaya naman mabilis kong tinawagan si Mavie habang hindi pa ako nakakababa.

“Beshy, may trabaho na ako.”

“What?! Really?! Oh my gosh! Congratulations, beshy! Sabi ko naman sa ‘yo eh matatanggap ka!” masaya na sambit niya.

“Kinakabahan pa nga ako kanina eh. Akala ko hindi ako tatanggapin dahil muntik ng mag-cut-off at ako ang pinakahuli sa lahat,” sabi ko sa kanya.

“Para talaga sa ‘yo ang–”

“Si Daddy ninong ang nag-interview sa akin,” putol ko sa sasabihin pa niya.

“Really?”

“Ang seryoso nga niya,” sabi ko sa kanya.

“Lagi namang serious si daddy. Wala namang bago sa kanya,” natatawa na sabi niya sa akin.

“Nanibago lang ako dahil ngayon ko lang kasi siya ulit nakita.”

“Ayaw mo naman kasing pumunta sa bahay. Kapag kasi niyayaya kita lagi ka namang tumatanggi,” sabi niya sa akin.

“Sorry, beshy. Nahihiya lang kasi ako. Pero may problema ako, bukas na kasi ako magsisimula sa trabaho kaya hindi ko alam kung sino ba ang mag-aalaga sa anak ko,” sabi ko sa kanya.

“Si Ate na lang muna, hihiramin na lang muna natin siya dito sa bahay.”

“Okay lang ba?”

“Oo naman, mabait si ate at sure ako na aalagaan niya ang baby natin. Kaya ‘wag ka ng mag-alala pa, okay?”

“Thank you, Mavie.”

“Always welcome, beshy.”

“Ako na lang ang magbibigay ng sahod ni ate,” sabi ko sa kanya.

“Hindi naman kailangan, pero sure ako na matutuwa siya kapag nag-abot ka sa kanya para dagdag na rin sa sahod niya,” sabi niya sa akin.

“Ako na ang bahala sa kanya,” sabi ko sa kaibigan ko.

“Kaya mo ito, beshy. Mahirap lang sa umpisa pero alam ko na kaya mo,” sabi niya sa akin.

“Kakayanin ko para sa anak ko,” nakangiti na sabi ko sa kanya.

“Oo naman, ikaw pa ba,” sabi niya sa akin kaya napangiti ako.

“Sige, uwi na ako. Para makapag-pahinga naman si ate,” sabi ko sa kanya.

“Ingat ka po,” malambing na sabi ng kaibigan ko sa akin.

Nang mawala ang tawag ay sumakay na ako sa elevator pero nagulat ako dahil nasa likuran ko pala si daddy ninong.

“Uuwi ka na ba?” tanong niya sa akin.

“O–Opo,” sagot ko sa kanya.

“Wala ka pa rin bang balak na umuwi sa bahay niyo?” tanong niya sa akin.

“Saka na lang po kapag hindi na po galit si daddy,” sagot ko sa kanya.

“Mukhang hindi naman siya–”

“Daddy Ninong, puwede bang ‘wag mo na lang sabihin sa kanya na dito ako nagtatrabaho? Baka po kasi–”

“Kahit naman hindi ko sabihin ay malalaman niya,” sabi niya sa akin.

“Kailangan ko po ang trabaho na ito para sa anak ko.”

“Bakit hindi ka na lang humingi ng sustento sa ama ng anak mo, obligasyon niya an–”

“It was one night stand kaya hindi ko alam kung sino ang ama ng anak ko. At kahit pa kilala ko siya ay hindi ko siya guguluhin dahil kaya ko pong buhayin ang anak ko. Magsisipag po ako sa trabaho, kaya sana po ‘wag niyo na lang po sabihin sa daddy ko. Alam ko na kalabisan na po itong hinihiling ko pero gusto ko lang po talaga na magtrabaho,” sabi ko sa kanya.

Wala akong narinig na kahit na anong salita mula sa kanya. Tahimik lang siyang lumabas at ako naman ay naiwan na naman na mag-isa dito. Lumabas na lang rin ako dahil uuwi na ako. Mukhang mahihirapan ako kay Daddy Ninong bilang boss ko. Pero kaya ko ito, kakayanin ko. Mahirap man sa umpisa pero alam ko na kakayanin ko.

“Para sa anak ko, para sa kanya,” saad ko sa sarili ko.