DL 3

SNOW ANTONIO 

“INHALE. EXHALE,” panay naman ang salita ko habang naglalakad. Kagabi pa ako hindi mapakali. Halos hindi ako makatulog dahil nga sa offer na binibigay sa akin ni Tucker. Bakit naman hindi ko tatanggapin? Imagine that, fifty thousand monthly ko tapos may bonus pa daw. Wala akong gagawin kundi magpanggap na girlfriend sa harap ng pamilya niya.

“Snow! Hoy, Snow!” 

Napalingon naman ako dahil sa sigaw ni Yolly.

“Kanina pa kita tinatawag sa gate. Parang ang lalim ng iniisip mo,” nakangusong sabi ni Yolly.

“Ha eh. Ano kasi…pinalayas na naman kami sa inuupahan namin. Pero nakahanap na kami ng malilipatan.”

“Ganoon ba. Gusto mo ba doon kayo sa bahay namin. May tatlong room pa iyon.”

“Huwag na. May apartment na kami nahanap. Ang hirap maging mahirap,” malungkot na saad ko sa aking kaibigan.

Tinapik naman ni Yolly ang balikat ko. “Ganoon talaga. Pero lahat naman ng sacrifices natin ay babalik. Basta trust him,” aniya sabay turo sa kalangitan.

Tumingala naman ako at huminga ng malalim. Of course, I trust him. Sa lahat na pinagdadaanan namin ni Ate Kath sa buhay, siya lang ang gumagabay sa amin. 

“Punta tayo sa canteen, Snow. Libre kita.”

“Wow. Buti ka pa maraming baon.”

“Binigyan ako ng boss ni nanay kagabi, kaya ililibre kita!”

Masayang hawak-kamay naman kami ni Yolly papunta sa canteen. Mabuti na lang pang masa rin ang mga paninda dito sa loob ng University. Or baka utos ito ng may-ari ng Crimson University. Mabait daw talaga somi Sir Kenjie. Iyon ang naririnig kong sabi-sabi na nakakilala sa kanya.

After namin kumain ni Yolly, kanya-kanya na kaming pumasok sa aming klase. Medyo nakakaantok ang ibang subject, pero kailangan ko maging attentive. Ayoko mawala ang scholarship ko. Malaking tulong na rin ito sa amin ni ate. Bawas gastusin na rin. 

Pagkatapos ng buong araw na nakakaantok at sobrang drain sa buong klase, nakauwi na naman ako sa bahay na bunganga na naman ni ate ang bumungad sa akin.

“Gago talaga! Porke mayaman ganyan ang trato sa akin! Abnormal talaga. Walang-hiya! Manyakis!”

“Ate?” kagat-labing tawag ko naman.

“Oh, nandito ka na pala. Kumain ka na dyan. May niluto na akong pagkain dyan. Aalis ako at may pupuntahan lang.”

Napabuntong-hininga naman ako. “A-ate,” gusto ko sabihin dito na magtatrabaho ako.

“Bakit? May problema ba? May bibilhin ka bang project? May pera pa naman dito.”

“W-Wala po. Ahmmm…mag-ingat ka palagi,” hindi ko na sinabi na magtatrabaho ako. Dahil alam ko hindi niya  ako papayagan. Baka magalit pa ito sa akin.

“Magtipid-tipid muna tayo ng konti. At Snow, ang bilin ko sa'yo. Huwag-huwag ka muna mag-jowa! Magtapos ka ng pag-aaral. Saka huwag ka magbarkada sa mga mayaman, alam mo naman bad influence yan sila!”

Nakasimangot naman ako. “Ate naman eh. Mag-eighteen na ako. Hindi na ako bata na paulit-ulit mo akong sinasabihan.”

Hinila naman niya ang buhok ko at napahiyaw sa sakit. 

“Tumigil  ka! Lahat na sinasabi ko, para yan sa'yo! Ayoko na Maryland ka sa akin!”

Napabuga naman ako ng hangin. “Oo na po. Mag-aaral po ako ng mabuti. Iahon kita sa kahirapan.”

“Hmmp! Sige na alis na ako!” Hoy Snow. Umayos ka. Mag-aral ka ng mabuti ako na bahala kumayod.”

Tumango na lang ako. Ayoko na makipagsagutan kay ate kasi hindi naman ako mananalo dito.

“Ingat ka po ate!” Sigaw ko naman habang pasakay na ito sa traysikel.

Pagkaalis ni ate, agad naman ako naglinis ng bahay. Inayos ko na rin ang ibang gamit namin. Medyo makalat pa kasi at kakalipat lang namin. Naligo na rin ako at nag-review para bukas. Sa kalagitnaan ng aking pag-aaral, biglang tumunog naman ang cellphone ko.

“HELLO?”

“Hey, Snow?” baritonong boses ang sumagot sa kabilang linya. Napanganga na lang ako habang napatulala. His voice makes me tremble. 

“Y-YES? AHMMM…SINO ITO?” kunwaring tanong ko naman kahit alam ko na siya ito. Narinig ko naman ang tawa nito. Ang sarap pakinggan ng tawa niya. As in, tawa pa lang kikiligin ka na talaga.

“It's Tucker. I need you now. Can I picked you up?”

Napagulong naman ako sa aking higaan. Parang hindi na ako makahinga. Baka magkaroon na ako nito ng heart disease.

“H-HA, EH….. SIGE! NGAYON NA BA? S-SAAN TAYO MAGKITA?”

“No. I'll pick you up. Can you give me your address?”

“NO! W-WHAT I MEAN IS, A-AKO NA LANG ANG PUPUNTA DYAN.” natarantang sagot ko naman.

“Oh…okay. I'll wait you. Take care,” agad naman nito pinatay ang tawag. 

Makahinga naman ako ng maluwag. Hindi puwede na malaman niya ang tinitirhan ko. Mabuti na lang na pumayag ito na ako na ang pupunta sa condo nito. Dali-daling nagbihis ako ng napakagandang dress ko at kinuha ko na rin syempre ang niregalo ni ate na bag at heels. Kahit papaano may tunay na gold din ako na binigay ni Kath noong eighteen birthday ko.

Tiningnan ko naman ang aking sarili sa salamin. Hindi naman halata na isang kahig at isang tuka lang ang aking itsura. Kahit papaano naman, maayos at maganda ang dress ko. Agad naman ako umalis at pumara ng taxi papunta sa condo ni Tucker.

“Good evening, ma'am. Snow?” tanong ng isang lalaki na naka-uniporme. Agad kasi ako sinalubong sa hallway.

“Yes po. Hmmm..papunta ako kay…Tucker.”

Tumango naman ang guard at hinatid ako sa elevator. 

“Nasa eight floor si Sir Tucker, and There's only one room in the eight floor,” aniya.

“Thank you,” nahiyang sagot ko. Baka isipin nito na bayarang babae ako.

Pagdating ko sa eight floor, parang bahay talaga ito. Hindi ko lang natandaan noong nakaraan na pumunta ako dito na lasing. Nagmamadali kasi ako umalis ng umaga na iyon. Lumapit naman ako sa pinto at kumatok.

Pagbukas ng pinto, bumungad agad sa akin ang napakaguwapong nilalang.

“Hi,” nakangiting bati niya sa akin.

“H-Hello. Sorry medyo natagalan ako. Ano kasi..ma traffic.”

“No worries. Hmm..pasok ka muna. Then later, aalis tayo.”

Tumango naman ako. Dumiretso ako sa sofa at umupo. Pumunta naman si Tucker sa kusina at kukuha daw muna ito ng inumin.

“Di ba doctor ka? I-imposible naman na walang babae naghahabol sa'yo. Ang guwapo mo. Sobrang guwapo pala. Saka m-mayaman ka. Parang sa'yo na ang lahat.”

Tumawa naman ito na parang naaaliw sa akin. “No, I don't have a girlfriend. Ayoko sa babaeng naghahabol sa lalaki. Mas gusto ko na ako iyong nagpapakita ng interest.”

Napainom naman ako ng tinimpla niyang juice. Huminga ako ng malalim. 

“And you? I just know your name. How about your surname?” seryosong tanong niya.

“H-Ha. Ahmm.. Cabral! I'm Snow Cabral,” napalakas tuloy ang boses ko pagsagot. Sinasagad ko na talaga ang kasinungalingan ko.

Napailing na nakangiti naman si Tucker.

“So, do you have a sibling? Where’s your parents?” 

Sumasakit tuloy ang ulo ko kasi parang nasa investigation room ako. Ang hirap kapag lahat ng pagkatao ko ay puro kasinungalingan. Pero nandito na ako eh. Kaya wala ng atrasan.

“Nag-iisang anak lang ako. Patay na ang both parents ko. Tinataguyod ko na lang ang aking sarili. Nagtatrabaho para may makain ako at pambayad sa apartment. Kaya lang natanggal na naman ako sa pinapasukan kong trabaho.”

“Okay. So, are you aware that I always need you. I have a contract you need to sign. Anytime you can leave and forget this arrangements. I'll pay advance. Then if you need more money, just say it to me.”

Tumango naman ako. “Salamat.” 

Bakit parang nasasaktan ako. Kung tutuusin, magpapanggap lang ako na girlfriend niya. No feelings attach. Pero deep inside, feeling ko babaeng bayaran pa rin ako. 

“And lastly. Ayoko na pinapakialaman ako. Just do your job. And if you don't want anymore, you're free to leave.”

“S-Sure. Trabaho lang walang personalan,” pilit naman ako ngumiti. 

“Good. Magkakasundo tayo, Snow. And please, be private. I want a privacy in my life. Don't tell anyone, that I'm your boyfriend. Just only my family knows that you're my girl, okay?”

Napalunok naman ako ng laway. Kahit siguro sabihin ko sa iba, wala naman maniniwala na boyfriend ko ito. Baka pagtatawanan pa ako at masabihan na baliw.

“O-oo naman. Ano ka ba,” nakangibit pang sagot ko. 

“Okay, let's go. Ipakilala kita sa mga kapatid ko. I don't have a sister. So, be ready.”

Napa sign of the cross muna ako. Parang sasabak ako sa matinding giyera.