DL 4

SNOW ANTONIO 

OH MY GOD! Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nakapasok sa ganitong napakalaking bahay. Hindi naman talaga bahay, it's a mansion! Napakaganda. Napaka-elegante. As in, masasabing bilyonaryo ang may-ari.

“We're here,” anito na inalalayan pa ako papasok sa loob. Lalo ako namangha sa lawak at napakagandang mga gamit sa loob ng mansion.

“One of my brothers owns this house.”

House? Kapag mayaman ka talaga parang ordinaryo lang ang tingin sa mansion na ito. Medyo kinakabahan pa ako kasi nga ang daming tao. Halos mga socialite talaga. Iyong pananamit nila. Ang galaw. At syempre, ang gaganda at ang gwapo.

“Hey, Tuck! Long time no see!” sigaw ng lalaking kasing tangkad ni Tucker. Lumapit ito sa amin at nakipag-kamay.  His gray eyes na talagang mabibighani ka sa kaguwapohan niya. Nakangiting inilahad ang kamay sa akin.

“Drake,” aniya sabay nakipag-kamay rin ako pero kinuha lang nito ang kamay ko at hinalikan.

“S-Snow,” nagulat naman ako. Jusko! Bakit ganito ang mga kaibigan ni Tucker. Parang mga Greek God sila sa mga movies napanood ko.

“She's my Girl, Summer. So, fuck off!” 

Tumawa naman itong si Drake. Hinawakan naman ako ni Tucker at dinala sa mga nag-uumpukang lalaki.

“Whoa! Nice, bro!” may lumapit na lalaking kamukha ni Tucker din at kulay berde din ang mga mata.

“Hi. I'm Tiger. Nice to meet, beautiful lady.”

Oh my gosh. He looks like a badass. But a handsome one. Ang guwapo as in. Bakit ngayon lang ako nakakita ng ganitong mga guwapong nilalang. Kahit sinong babae mahuhumaling sa kaguwapohan nila.

“Remember, you're my girlfriend, just focus on me, not on other men.”

Napahiya naman ako. Hindi ko naman talaga maiwasan mapatingin sa mga kaibigan at kapatid niya.

“She's your girlfriend? Wow, young and beautiful,” aniya naman ng babaeng matangkad at napakaganda niya. As in, ang ganda ng tindig niya. Ang cool at medyo matapang ang aura.

“Snow, she's Jenny Rivas. She's a police officer. She's a family friend.”

Nakipag-kamay naman ako. “Snow po-pala.”

“I'm Jenny. By the way, how old are you?”

“T-twenty four- yeah.”

Nakataas naman ang kilay niya. Parang nagdududa. Kinabahan naman ako bigla.

“Twenty four. But you looks like eighteen. Saan kayo nagkakilala ni Geller?” Nakangising tanong niya.

Halos mabingi na ako sa lakas ng kabog ng aking dibdib. Parang tagos sa aking katawan ang titig ni Jenny.

“H-ha..ano kasi- sa- isang event! Yeah…He's nice and a gentleman.” Napatingin naman ako kay Tucker na nakataas ang kilay.

Parang hindi kumbinsado si Jenny sa sagot ko. Sa halip na magtanong pa ito, nagpaalam ito na kukuha ng pagkain.

“Paano mo mapaniwala ang mga tao dito kung ganyan ka sumagot. You look so nervous. Do you think you will convince them? Jenny Rivas is a policewoman. She's very observant.”

Pasimple naman ako napairap. Sana tinulungan niya ako nag-explain. Tapos siya pa may gana mag-complain.

“Let's go. Ipakilala kita sa ibang mga family ko.”

Parang gusto ko na matapos ang party na ito. Sobrang nakaka-stress makisama sa mga mayaman. Hindi ako ready sa ganito. First time ko pumunta sa ganitong kasiyahan lalo’t hindi-hindi basta-basta mga personalidad. May mga police, abogada, doctor at mga multi-billionaire. Halos lahat yata sila mga bilyonaryo eh.

“What is your work?” tanong ng kapatid ni Tucker na si Tobby.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. “I'm..a..-” agad naman sumagot si Tucker.

“She's working in a hospital. She's my personal secretary.”

Nakahinga naman ako ng maluwag. Lahat na yata ng santo kanina nasambit ko na. Ang hirap naman kasi lahat sila english speaking. Tapos ang accent nila, jusko! Sobrang social talaga! Iba talaga kapag mayaman ka. 

“By the way, we're going now. It's too late,” tumayo naman si Tucker at kinuha ang kamay ko. 

Lumapit naman ang abogadang si Attorney Ziena. Parang pakiramdam ko talaga, binabasa niya ang isip ko. Basta, kakaiba talaga siya.

“By the way, Snow. If you want some help, just call me. Kapag sinaktan ka ng Geller na yan, sabihin mo sa akin. Here's my address. Actually, my office,” sabay bigay ng maliit na card sa akin.

“S-salamat.” alanganin ko pang kinuha ang card. Nahihiya kasi ako.

“I look like a criminal, Ziena?” nakakunot ang noo na tanong ni Tucker. Napangibit tuloy ako.

Humalakhak naman ang babaeng abogada. Maayos naman ako nagpaalam sa mga kapatid ni Tucker at sa mga kaibigan niya. Ang parents naman niya hindi  ko ito nakita at wala nga daw sa Pilipinas.

“Where's your house? I'll take you home,” aniya habang nagmamaneho ito.

“H-hindi na. Dyan lang ako ihatid sa terminal na malapit sa building na tinitirhan mo.”

Saglit naman ito tumingin sa akin. Hindi na ito umimik hanggang makarating kami sa terminal.

Bago ako bumaba ng sasakyan, may inabot ito sa akin ng brown envelope. Medyo makapal ito dahil maraming laman.

“Your first advance payment.”

Huminga naman ako ng malalim at kinuha ito. “Salamat,” hindi na ako nagpaalam rito at dali-daling bumaba.

Hawak-hawak na mahigpit ang envelope, agad ako pumara ng taxi pauwi sa bahay. Medyo magulo pa ang isip ko. Hindi ko alam, basta parang nakita ko kasi sa mukha ni Tucker ang disappointment. Kahit ako, nadidis-appoint din sa sarili ko kanina. Hindi ko nagampanan ng maayos ang pagiging girlfriend ko sa binata. 

Pagdating ko sa bahay agad ko naman binuksan ang envelope. Napakaraming pera. Lilibuhing pera. Bagong-bago pa ito na halatang sa bangko talaga galing. Nanginginig pa ang kamay ko na hinawakan ang isang bundle.

“T-totoong pera,” sambit ko naman. Hindi na kami maghihirap ni ate. Ibibigay ko Kay ate para sa bagong simula namin. Magnenegosyo kami. 

Wait…..speaking of my ate. Agad ko naman kinuha ang cellphone ko at tiningnan kung may text messages si Ate Kath. Laglag naman ang panga ko habang binabasa ang messages galing kay ate. Hindi daw siya makakauwi. Baka matagalan daw siya makauwi at sinama ito ng kanyang boss out of town. Sinabi niya rin ito na ang ATM na iniwan sa akin ay may laman itong pera na panggastos ko. 

Hindi naman ako mapakali. Agad ko naman ito tinawagan Pero out of coverage ito. Nag-send rin ako ng maraming messages. Naghihintay ako na tumawag ito sa akin o magreply man lang. Pero wala talaga. Parang gusto ko mapaiyak. Kasi hindi ko kaya na hindi makita si Ate Kath ng matagal.

Tinago ko muna ang pera na galing kay Tucker. Hindi ko muna ito gagamitin. Ang perang iniwan sa akin ni ate iyon muna ang gagastusin ko. Pero kung hindi ko naman kakailanganin ang pera, ibabalik ko ito kay Tucker. Ayoko magkaroon ng utang na loob. At panigurado magagalit din si Ate Kath kapag malaman niya ang ginawa ko. Parang binebenta ko rin ang katawan ko sa doctor na iyon.